سیره علمی و عملی علامه سید محمدحسین طباطبایی رحمه الله صفحه 96

ص:106

6. ویژگی هنری و ادبی

اشاره

6. ویژگی هنری و ادبی

خط نستعلیق و شکسته علامه، از بهترین و شیواترین انواع خط بود. گرچه در این اواخر به علت کسالت و رعشه حاصل در دست، خط ایشان مرتعش بود، ولی جوهره خط، حکایت از استادی ایشان در این هنر داشت. خودشان در این ­باره می فرماید: «قطعاتی از خط زمان جوانی مانده است که وقتی به آنها نگاه می کنم، در تعجب می افتم که آیا این خط من است!»(1) ایشان در جایی دیگر فرموده است: «روزهای بسیاری با برادرم از تبریز بیرون می آمدیم و در دامنه کوه ها و تپه های سرسبز اطراف، از صبح تا غروب به نوشتن خط مشغول می شدیم و سپس با هم به نجف اشرف مشّرف شدیم».(2)

علامه از همان کودکی پشت­کار عجیبی در کارهای خود داشت و جدّیت بسیاری در یادگیری نشان می داد، به نقاشی علاقه بسیاری داشت و به گفته خود ایشان، تمام پول و وقت خود را صرف خرید کاغذ برای نقاشی می کرد. (3)

سیاه مشق

سیاه مشق

آیت الله سید محمدحسین همدانی نجفی می گوید:

مرحوم علامه طباطبایی، حدود یک سال زودتر از من نجف رفته بود. من با ایشان رفاقت و دوستی نزدیک داشتم و آن مرحوم نسبت به من محبت فراوان داشتند و حجره من زیاد تشریف می آوردند. آن زمان من در مدرسه قوام حجره داشتم. مرحوم علامه طباطبایی، بسیار خوش خط

1- مهر تابان، صص 12 و 13.
2- مهر تابان، ص 22.
3- یادها و یادگارها، به نقل از: نجمه السادات طباطبایی، صص 53 و 54.