ویژه وفات آیت اللّه حاج شیخ عبدالکریم حایری یزدی صفحه 4

ص:7

فصل اوّل: نسب خانوادگی

اشاره

در روستای «مَهرجَرد» میبد واقع در 60 کیلومتری یزد، مرد پاک دل و پرهیزگاری به نام «محمدجعفر» از راه قصّابی، کرباس فروشی (1) و کشاورزی، روزگار می گذراند. محمّد جعفر در جوانی از روستای مهرجَرد، همسری برگزید و با اشتیاق فراوان، منتظر بود خداوند، فرزندی به او عطا کند. با این حال، سال ها از ازدواج او با همسرش می گذشت، ولی زندگی شان همچنان بدون فرزند سپری می شد. زندگی در نظرش تیره و تار می نمود. از طرفی سپری شدن دوران جوانی و از طرف دیگر، اشتیاق داشتن فرزند، آرامش را از وی سلب و زندگی شیرین و بی دغدغه اش را ناآرام ساخته بود. (2)

محمدجعفر در چنین شرایط روحی، تصمیم گرفت همسر دیگری به صورت موقّت اختیار کند. از این رو، با همسرش به گفت وگو پرداخت و رضایت او را به دست آورد. آن گاه از بیوه زنی که فرزند یتیمی نیز داشت،