ویژه وفات آیت اللّه حاج شیخ عبدالکریم حایری یزدی صفحه 54

ص:57

جسمانیِ مذکور در طریقه ی شریفه ی امامیّه _ مذهب متوسّل جعفری صلوات اللّه علیه آن چه معتقد حضرت مستطاب بندگان آیت اللّه مدّظلّه العالی است که مُستحصَل از کتاب و سنّت می دانند، مرقوم فرمایند که مورد حاجت است.»

آیت اللّه حایری در پاسخ به این درخواست، چنین نگاشته اند: «أحقر...، اعتقاد به رجعت دارم به نحو اجمال، ولی این مطلب نه از اصول دین و مذهب است که اگر فرضا کسی معتقد به آن نباشد، خارج از دین یا مذهب شمرده شود و نه از مسایل تقلید است که افراد مکلّفین لازم باشد، اجتهاد یا تقلید را به دست آورند. دانش این زمان به نحوی که حفظ دیانت مردم نمود و گفت گوی این نحو از مطالب به جز تفرقه ی کلمه ی مسلمین و ایجاد یک عداوت مضره بین آن ها فایده[ای] ندارد». (1)

فصل پنجم: فعالیت های اجتماعی آیت اللّه حایری

سرپرستی بینوایان

نخستین کوشش آیت اللّه حایری در امور اجتماعی، توجّه به زندگی بینوایان و بر عهده گرفتن سرپرستی آنان بود. گفتنی است در آن دوره، مردم به قحطی دچار شدند و نان در قم گران شد. در این میان، وضعیت بینوایان روز به روز بدتر می شد. حاج شیخ با برپایی دارالأطعام، بیچارگان و فقیران