ویژه وفات آیت اللّه حاج شیخ عبدالکریم حایری یزدی صفحه 61

ص:64

مدرسه، وضع نابهنجاری پیدا کرد. (1) و به محل تجمّع گدایان و دیوانگان، تبدیل شده بود (2).

آیت اللّه حایری پس از ورود به قم، به بازسازی و نوسازی مدرسه ی فیضیّه پرداخت که ساختمان کنونی از یادگارهای ایشان است. (3) حاج شیخ افزون بر بازسازی اساسی مدرسه، حجره هایی نیز در طبقه ی بالایی آن ساخت. (4) این حجره ها به گونه ای ساخته شد که به سبک معماری کهن مدرسه، آسیبی وارد نکند. بدین ترتیب، گنجایش مدرسه، بالا رفت و نمای ظاهری آن نیز از دیدگاه هنری حفظ شد. این مدرسه در زمان حاج شیخ با بیش از 100 حجره به گنجایش 300 نفر، مرکز درس اصول بود. (5)

دلیل نام گذاری فیضیّه

گفته اند محدّث حکیم «ملاّ محسن فیض کاشانی» برای مدتی در این مدرسه، سکونت داشته است. از این رو، بدین نام، معروف گشته است. برخی نیز گفته اند: «چون در کنار مرقد نورانی و پرفیض حضرت فاطمه معصومه(س) قرار دارد و از نظر معنوی، از فیض این مکان قدسی، اثر می پذیرد، «فیضیّه» نامیده شده است. (6)

1- مجله ی یاد، ش 4، ص 44.
2- آشنایی با حوزه های علمیه ی شیعه در طول تاریخ، موحّد ابطحی، ج 1، ص 314.
3- مجله ی یاد، ش 4، ص 44.
4- الکلام یجرّ الکلام، سیداحمّد زنجانی، ج 1، ص 107.
5- آثار الحجّه، رازی، ص 73.
6- حاج شیخ عبدالکریم حایری مؤسس حوزه ی علمیه قم، ص 109.