ویژه وفات آیت اللّه حاج شیخ عبدالکریم حایری یزدی صفحه 64

ص:67

به زیارت عاشورا، بسیار پای بند بود. به ایّام محرم به ویژه روز عاشورا، توجه خاصی داشت، به گونه ای که در روز عاشورا، پیشاپیش هیأت عزاداری، و گِل به پیشانی می مالید و باپای برهنه حرکت می کرد. (1)

آیت اللّه حایری درباره ی حفظ احترام ظاهری قرآن، نیز بسیار پافشاری می کرد. ایشان می گفت: «همانگونه که اهل تسنّن هنگام قرائت قرآن، به احترام آن، در مجالس، چای و قلیان نمی دهند، بسیار خوب است که در مجالس ترحیم شیعه نیز این روش پسندیده رعایت شود» (2)

زندگی بی آلایش

آیت اللّه حایری، پول فراوان وجوه شرعی را که از مردم به دستش می رسید، هرگز برای رفاه و آسایش خانواده و بستگان خویش مصرف نمی کرد. وی اندکی پیش از مرگ، وجوه شرعی را در حضور علمای برجسته ی آن زمان، توزیع کرد تا پس از درگذشت او به وسیله ی بستگانش یا دیگران در راه نادرست به مصرف نرسد. در روزگاری که این پیشوای بزرگِ مذهبی زنده بود، خانواده اش در تنگ دستی زندگی می کردند. (3)

یک روز یکی از بزرگان، عبای ظریف و پر قیمتی را به رسم یادبود و هدیه برای یکی از فرزندان ایشان فرستاد. حاج شیخ به فرزند خود گفت: «پسرم! این عبا برای تو زیاد است؛ برای این که بعضی از طلاّب، اصلاً عبا

1- گنجینه ی دانشمندان، ج 1، صص 303 _ 304.
2- الکلام یجرّالکلام، ج 2، ص 230.
3- آن چه گذشت، عبدالهادی حایری، ص 14.