ویژه وفات آیت اللّه حاج شیخ عبدالکریم حایری یزدی صفحه 65

ص:68

ندارند.» به همین دلیل، آن را فروخت و با پول آن، چند دست عبای متوسّط خرید. یکی را به فرزند خود و بقیّه را به طلاّبِ مستحقّ داد. (1)

هم چنین نقل کرده اند روزی مادر دکتر محمد مصدّق _ معروف به «نجم السّلطنه» _ که مقلّد حاج شیخ بود، به ایشان می گوید: «من علاقه مندم که مخارج شخصی شما را بپردازم». حاج شیخ فرمود: «اگر می خواهید مخارج مرا به عنوان سهم امام بپردازی، قبول نمی کنم؛ چرا که این همه پول برای من آوردند، من حتّی یک شاهی را نصیب خود نکردم؛ امّا اگر می خواهی از مال طیّب و طاهر خودت به من ببخشی، می پذیرم.» بنابراین، نجم السّلطنه، ماهی 50 تومان برای مصرف شخصی به ایشان می پرداخت. (2)

هنگامی که درگذشت، قیمت همه ی اثاثیه اش به 1500 تومان نمی رسید. مبالغی نیز بدهکار بود. هم چنین هنگامی که زنده بود، حاضر نشد بدهی های خود را از بیت المال بپردازد. (3) وی حتّی برای ازدواج پسران و دخترانش، قرض کرده بود. پس از مرگ می خواستند از اموال اش، بدهی او را بپردازند، ولی دریافتند که باید همه ی زندگی و اثاثیه ی خانه اش را برای پرداخت بدهی هایش، بفروشند. البته طلب کاران که این گونه دیدند، بدهی های حاج شیخ را بخشیدند و از طلب خود گذشتند.

1- آثارالحجّه، ص 57.
2- حاج شیخ عبدالکریم حایری مؤسس حوزه ی علمیه قم، ص 45، گفت گو با آیت اللّه دکتر مهدی حایری، دی 1375.
3- سیمای فرزانگان، مختاری، ص 420.