ویژه وفات آیت اللّه حاج شیخ عبدالکریم حایری یزدی صفحه 73

ص:76

گرفتند درس را تعطیل کنند. از این رو، با هم قرار گذاشتند وقتی حاج شیخ بالای منبر تشریف بردند، همه ی طلبه ها از جا برخیزند.

حاج شیخ که متوجّه قضیّه شده بود، فرمود: می خواهید تعطیل کنید؟ بنشینید! من یک چیزی بگویم، بعدا بروید. طلبه ها اطاعت کردند و نشستند. در این هنگام، حاج شیخ از منبر پایین آمد و رفت و بدین صورت، جواب مزاح آن ها را داد». (1)

قیافه ی ظاهری

شرح حال نویسان، قیافه ی ظاهری آیت اللّه حایری را به گونه ای ترسیم کرده اند که با تصویر به یادگار مانده از او کاملاً هم آهنگی دارد. آنان گفته اند: «او قد بلند و چهارشانه و دارای سیمایی موقّر و گیرا بود. در جوانی، با آواز خوش و بلندی که داشته است در شهر سامرا، پیشاپیش دسته ی عزاداری طلاّب در مراسم عاشورا و تاسوعای حسینی، مرثیه و نوحه خوانی می کرده است. در همان اوایل جوانی، هر انسان هوشیاری می توانست در چهره ی متفکّر، جدی و موقّر او، آینده ای درخشانی را پیش بینی کند». (2)