ویژه وفات آیت اللّه حاج شیخ عبدالکریم حایری یزدی صفحه 75

ص:78

درشت و خوانا چنین نوشته است: «فإذا ظَهَر علیکُمْ الفِتَنُ فعلیکم بالشَّیْخِ عبدِالکریم؛ یعنی، زمانی که فته و بدی ها بر شما ظاهر شد، به شیخ عبدالکریم رجوع کنید.

از خواب بیدار شدم و خدمت مرحوم حاج شیخ عبدالکریم رسیدم و خوابم را گفتم و ایشان فرمود: «باید کمر ببندیم تا از هر راه ممکن اقدام نماییم». (1)

گریه ی امام زمان(عج)

زعیم عالی قدر حضرت آیت اللّه العظمی آقای گلپایگانی(ره) که خود در جریان برپایی حوزه ی علمیه ی قم، حضور داشت، در سال 1397 ه . ق، می گوید: «مرحوم آقای حاج شیخ عبدالکریم، بدوا در اراک، حوزه تأسیس کردند و بعد به قصد زیارت، به قم سفر نمودند و در همان سفر بنا شد که در قم بمانند و همان وقت، نامه ای به من مرقوم فرمودند _ که هنوز هم موجود است _ و در آن نامه، نوشته بودند: اگر مایلید به قم بیایید که نان جوی پیدا می شود و با هم می خوریم.

من در پی نامه ی ایشان، حرکت کردم و به قم آمدم. چندی گذشت تا این که ماه مبارک رمضان فرا رسید. وضع مادّی روحانیّت و حوزه بسیار بد بود؛ زیرا وجوه شرعیّه به قم نمی آمد. سیّدی از اهل علم برای تبلیغ رفته بود و خانواده اش دچار تنگ دستی و ضیق معیشت شده بودند. شخصی نزد من آمد و درخواست کرد که از آقای حاج شیخ عبدالکریم استدعا کنم که