شهیدان محراب : ویژه نامه شهدای محراب حضرات آیات مدنی، دستغیب، صدوقی و اشرفی اصفهانی صفحه 122

ص:124

وارد می شد، هیچ گاه در بالای مجلس نمی نشست و هرگز خود را بر دیگران مقدّم نمی داشت. او مصداق فرمایش گهربار پیامبر بود که فرمود: «هرکس برای خدا فروتنی کند، خداوند او را بالا می برد و آن کس که تکبر ورزد، به زیرش می اندازد».(1)

مراد بود، ولی با مرید خود دوست و رفیق بود. چنان فروتنی و صفایی داشت که گاهی دوستان و ارادتمندانش از یاد می بردند او مراد آنان است، بلکه می پنداشتند با دوست چندین ساله خود هم سفر هستند.(2) شاید در حالت عادی، نمی توانست پاکت چند کیلویی میوه را جابه جا کند، ولی در بازسازی مسجد، گونی های خاک را به دوش می کشید و هیچ احساس خستگی نمی کرد.(3)

خوشرویی

خوشرویی

یکی دیگر از ویژگی های اخلاقی آیت الله دستغیب، به اعتراف دوست و دشمن، خوشرویی و خوش برخوردی او بود. ایشان در جلسه درس یا محفل دوستان یا جلسه های دیگر، بسیار شوخ طبع بود و در جمع دوستان نزدیک خود از مزاح پسندیده نیز دریغ نمی کرد و اعتقاد داشت در زندگی و ارتباط با مردم، باید سرزنده و شاداب بود. همچنین، دل سوزی و مهربانی وی در حق مردم، زبانزد همگان بود. او با شکیبایی به درد دل آنان گوش می داد و چون پدری دل سوز و برادری مهربان، در حد توان می کوشید تا گره ای از مشکلاتشان بگشاید، به طلبه های محروم و اهل علم توجهی ویژه داشت، از رنج و درد مردم، اندوهگین و از

1- بحارالانوار، ج 75، ص 126.
2- یادواره شهید دستغیب، ص 32.
3- یادواره شهید دستغیب، ص 33.