شهیدان محراب : ویژه نامه شهدای محراب حضرات آیات مدنی، دستغیب، صدوقی و اشرفی اصفهانی صفحه 13

ص:15

جاذبه و دافعه شهید مدنی

جاذبه و دافعه شهید مدنی

«یکی از برادران همدانی که در زمان طاغوت، فعالیت های مبارزاتی چشم گیری داشت و وحشتی در دل دژخیمان رژیم منفور پهلوی در همدان و قم ایجاد کرده بود، می گفت: من، بیچاره اخلاق پیامبرگونه ایشان شدم. روزی که برای پرسیدن یک مسئله سیاسی خدمتشان رسیده بودم، با ملاطفت و مهربانی مرا پذیرفت و پهلوی خود نشانید و آرام دست خود را روی شانه من گذاشت و آهسته به پشت شانه من زد و جوابم را با کلمه «بالام»(1) شروع کرد».(2)

«به خاطر دارم که قبل از تبعید آیت اللّه مدنی از خرم آباد، سال 53 _ 54، یک شب بعد از نماز مغرب و عشا، [ایشان] در مسجد اعلام کردند که چون تعطیلات تابستانی فرارسیده و جوانان عزیز فراغت بیشتری دارند، اگر بخواهند منزل ما بیایند و سؤالاتی داشته باشند، هر روز عصرها از ساعت 4 بعدازظهر تا غروب، درِ منزل به روی همگان باز است و سفارش می کردند به دوستان و آشنایان خود نیز خبر دهید. هر روز عصر جوانان پرشور و با ایمان خرم آباد به منزل ایشان رفته و او نیز با آغوش باز اینها را می پذیرفت. یک روز جوانی که آن روزها خود را به شکل «هیپی ها» درآورده بود، به حضور آقا رسید. قیافه اش به حدی زننده بود که ما جوانان حاضر نبودیم با او هم صحبت شویم، ولی این شهید بزرگوار آن چنان با گرمی و بدون اینکه قیافه ظاهری او را به رخش بکشد، با او مشغول صحبت شد که آن جوان کاملاً فریفته و مجذوب او شد و روزهای بعد نیز مرتبا شرکت می کرد و قیافه خود را تغییر داد و