شهیدان محراب : ویژه نامه شهدای محراب حضرات آیات مدنی، دستغیب، صدوقی و اشرفی اصفهانی صفحه 18

ص:20

ملاحظه کنید. ایشان در پاسخ می گوید: «من آنچه عقیده ام هست، می گویم و از کسی هم باکی ندارم».(1)

قناعت

قناعت

آنچه در زندگی بزرگانی چون شهید مدنی، بسیار برجسته به نظر می رسید، قناعت و صرفه جویی بود. شهید مدنی در همه جنبه های زندگی خود به صرفه جویی پای بند بود و به مردم پیرامون خود توجهی ویژه داشت. در اوایل جنگ که مردم با کمبود نفت روبه رو شده بودند، در سرمای شدید تبریز با پوشیدن پوستین، روزگار می گذراند و زمانی که مردم نمی توانستند گوشت بخرند، او نیز گوشت نمی خورد. ایشان حتی در جزئی ترین امور چنان دقت می کرد که حیرت اطرافیانش را بر می انگیخت. در مجلس عروسی که دعوت می شد، اگر پذیرایی، بیش از یک نوع میوه بود یا مهریه گران و بالا بود، آنجا را ترک می کرد و بیرون می آمد.

حجت الاسلام بروجردی، داماد ایشان می گوید:

نکته اخلاقی و آموزنده ای که از ایشان به خاطر دارم و شاید برای اهلش مفید باشد، مسئله شرط ایشان در هنگام عقد ازدواج دخترشان بود. برخلاف معمول [که ]همه شرط و شروط در هنگام عقد، روی مسائل مادی دور می زند، مثل اینکه حقوق و درآمدش چطور باشد، خانه و زندگی اش کجا و چگونه باشد، ولی ایشان مقید بودند که دامادهایشان طلبه درس خوان و متقی باشند و تنها شرطی که با این جانب کردند، این بود که یک دوره رساله توضیح المسائل را به خانواده ام درس بدهم.(2)

خدمت به محرومان

خدمت به محرومان

خانه آیت الله مدنی، قبله آرزوهای محرومان بود. آقای بهاءالدینی