شهیدان محراب : ویژه نامه شهدای محراب حضرات آیات مدنی، دستغیب، صدوقی و اشرفی اصفهانی صفحه 19

ص:21

(داماد ایشان) می گوید:

یادم هست یک موقع پیرمردی رسید و ما به جهتی او را به خانه راه ندادیم تا اینکه از فرصتی استفاده کرد و دوید و خودش را به آقا رساند و نیازش را به ایشان گفت. ایشان بر سر ما فریاد زد که آقا من جواب خدا را چه بدهم، این مرد کار داشت و شما راهش نمی دادید؟

آیت الله مدنی در همدان مؤسسه ای برای کمک به محرومان داشت که هرکس هرچه می توانست، وسایل مورد نیاز خانواده های مستمند را می آورد و شب ها آن وسایل را با همکاری افرادی می بردند و تحویل خانواده های بی سرپرست می دادند و از آنها دلجویی می کردند.

شهید گران قدر خود را وقف خدمت به مردم و جامعه کرده بود و از هیچ خدمتی در این راه دریغ نمی کرد. ایشان در همدان، خرم آباد، تبریز و حتی در مکان هایی که تبعید شده بود یا شهرهایی که به طور موقت به آنجا رفته بود، مانند اطراف قزوین، آثاری از خود به جا گذارده است. برای مثال در همدان، مهدیه، بیمارستان، صندوق قرض الحسنه، مسجد، حسینیه و مؤسسه های تعاونی امور مستمندان بنا کرد. صندوق قرض الحسنه به کسانی که برای ادامه تحصیل به پول نیاز داشتند یا وسایل خیاطی و گل دوزی و دیگر ابزار هنرهای دستی را درخواست می کردند، کمک می کرد. همچنین در فراهم کردن جهیزیه برای نوعروسان نیز فعال بود.

خدمات اجتماعی

خدمات اجتماعی

آیت الله مدنی در روزهای سخت زندگی خود در تبعید، همچنان در خدمت مردم بود. او به هر شهر و روستا که می رفت، نیازهای فردی و اجتماعی مردم را برطرف و افراد نیکوکار را در این مسیر رهبری می کرد. نمونه هایی از خدمات اجتماعی آن بزرگوار عبارتند از: