شهیدان محراب : ویژه نامه شهدای محراب حضرات آیات مدنی، دستغیب، صدوقی و اشرفی اصفهانی صفحه 242

ص:244

گرفتاری ها به حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام توسل می جست. هر سال در ماه مبارک رمضان، یک ختم قرآن برای چهارده معصوم علیهم السلام تلاوت می کرد و همیشه سفارش می کرد برای رفع گرفتاری ها و مسائل مهم اجتماعی، به ائمه معصوم علیهم السلام متوسل شوید!

در بیماری ها نیز با اعتقاد قلبی به اثر تربت امام حسین علیه السلام، از آن شفا می گرفت. همچنین، از بیست سالگی تا روز شهادت، زیارت عاشورای امام حسین علیه السلام را ترک نکرد و آن را هر روز و بعضی روزها در سه نوبت صبح، ظهر و شب می خواند. ایشان علاقه خاصی هم به زیارت جامعه کبیره و دعای کمیل داشت. به زیارت بارگاه ملکوتی ثامن الحجج، علی بن موسی الرضا علیه السلام نیز مقید بود و در سال آخر که امکان سفر به مشهد برایش فراهم نشد، چهل روز پیش از شهادت، به طور ناگهانی، برای شرکت در سمینار استانداران، راهی آن شهر شد. در آنجا مقداری از خاک ضریح مقدس را برداشت و وصیت کرد همراه با تربت امام حسین علیه السلام، در هنگام دفن بر بدنش بپاشند.

تواضع و فروتنی

تواضع و فروتنی

شهید اشرفی، هیچ گاه ادعای برتری نداشت و خود را از همه پایین تر می دانست. اگر گوینده ای در گردهم آیی های عمومی از ایشان تعریف می کرد، بسیار ناراحت می شد و پس از پایان سخنرانی به او می فرمود: «آنچه گفتی در من نبود و من راضی نبودم این کلمات را درباره من بگویی.» در اعلامیه هایی هم که در زمان انقلاب، به اتفاق دیگر علما و بزرگان صادر می کرد، هیچ گاه پیش از همه امضا نمی کرد. همچنین هنگامی که افراد به منزل ایشان می آمدند، خود، کنار درِ اتاق می نشست و