شهیدان محراب : ویژه نامه شهدای محراب حضرات آیات مدنی، دستغیب، صدوقی و اشرفی اصفهانی صفحه 263

ص:265

فریادهای ستم ستیزانه ای که از سینه سوخته مظلوم برمی خاست، با دشنه های بی رحم ستمگر و فواره های خون، آشنا بوده و نگاه های ستم دیده، آه های بی احساس و سنگین ستمگر را به خوبی می شناخته است. ستاره شهادت در منتهای آسمان، آخرین ستاره ای خواهد بود که پس از خاموشی تمام ستاره های شبرنگ و شهاب های سفید، آسمان را به شعشعه پرتو درخشان خویش روشن نگاه خواهد داشت. شهادت، نفی جسم و بقای روح است. شهادت، مبارزه ای است بی پایان و شهید، آزاده ای که برگ آخر در کتابِ مقاومت و مبارزه اش، رهایی و فدا شدن است.

شهادت، آخرین سنگر مبارزه و والاترین و مقدس ترین مضمون در فرهنگ بشر و تاریخ نبرد آدمی با بیداد است. در دشت پهناور مملکت اسلامی، به هرکجا نظر کنی، گل های زیبایی را می بینی که در میان آبشار نور و روشنی، سرود مقدس وطن را زمزمه می کنند و با نسیم خنک شمال، راز دل می گویند. چه بسیار عزیزانی که در حوزه های علمیه، جلسه های درس و بحث را کنار نهادند و به جبهه های نبرد شتافتند و در سنگر توحید، درس ها آموختند و سخن ها فراگرفتند.

الفبای عشق را جز با قربانی شدن در راه دوست نمی توان آموخت و آن گاه که آدمی این الفبا را بیاموزد، رساله عاشقانه اش را به خون خویش می نگارد.(1)

2. اشعار

اشاره

2. اشعار

زیر فصل ها

نور خدا

مرد حق

روی خونین

شمع فروزان کمال

چشم و چراغ راه عشق

نور خدا

نور خدا

بار دیگر ز گردش گردون

این گِرْدْ گنبدِ وارون

قبل از طلوع ماه محرم

ماه شهادت و شرف و خون