زندگی و مبارزات آیت الله شهید سید محمدباقر حکیم صفحه 26

ص:31

دانشکده ادبیات بغداد، دانشگاه امام صادق در تهران و نیز دانشگاه مذاهب اسلامی، در مقطع کارشناسی ارشد تدریس می کرد.(1)

دکتر آذرشب، استاد دانشگاه تهران، در همایش «قرآن و توسعه فرهنگی»، مهم ترین ویژگی سید محمدباقر حکیم را تربیت دانشجویان عالم و عاشق خواند که در کنار برخورداری از دانش، از خواهش های نفسانی رهایی یافته اند و در عالم معنویت و معرفت، سلوک می کنند. اعتماد به نفس بخشیدن به دانشجویان در عرصه های اجتماعی و سیاسی و معرفی اسلام به زبان روز، از دیگر ویژگی های وی است.

آیت الله حکیم در مکتب قرآن، صاحب دانشی ژرف و اشتیاقی تحول آفرین بود.(2) از معروف ترین شاگردان ایشان، شهید آیت الله سید عبدالصاحب حکیم، حجت الاسلام و المسلمین محمدباقر مهری و شهید سید عباس موسوی هستند(3). آیت الله سید محمدباقر حکیم تنها راه نجات مسلمانان از کمند مستکبران را تمسک خالصانه و استوار به مکتب اهل بیت(ع) می دانست. این عالم برجسته و فقیه ژرف نگر کوشید به مردم بفهماند فقط مذهب تشیع، آنان را از سرسپردگی نجات می بخشد و پرچم آزادگی آنان را برمی افرازد. مشروعیت و مقبولیت وی نزد علمای صاحب نام و مراجع بزرگ نجف، هدایت گران حوزه نجف و کربلا را بیش از پیش به هم نزدیک می کرد و از نفوذ بداندیشان به صف علما و رشک ورزان به بیوت علما می کاست.(4)

در روزگار خفقان بار حاکمیت رژیم بعثی، به ویژه در ماه مبارک رمضان، دانشجویان بغداد و نجف، در مسجد هندی که از مسجد های معروف نجف بود،

1- مجله شاهد، مهر 1382، ش 341، ص 10.
2- مجله گلستان قرآن، سال ششم، 22/8/1382، ش 163، ص 9.
3- هفته نامه بعثت، سال 24، ش 1164، 12/6/1386.
4- روزنامه کیهان، 26/6/1382، ش 17163.