زندگی و مبارزات آیت الله شهید سید محمدباقر حکیم صفحه 35

ص:40

برسند.(1) در آغاز ورود آیت الله حکیم به ایران، امام از وی دل جویی کرد و چند روزی در بیت رهبر انقلاب، میهمان ایشان بود تا منزلی مناسب برایش آماده کردند.(2) در آخرین روزهای حضورش در ایران نیز گفت:

من در میان شما (ایرانیان) در 25 سال گذشته ایستادم و در تمام این سال ها با حضور در این مکان مقدس (محل برگزاری نماز جمعه) با علما و شهیدان بزرگ ایران نفس کشیدم؛ بزرگانی چون امام خمینی. من نزد این عزیزان درس آموختم و در دنیایی زندگی کردم که نمی توانم در این دقایق کوتاه آن را تفسیر کنم؛ دنیایی پر از جان فشانی، قهرمانی، صبر، ایستادگی و پیروزی بود.(3)

امام خمینی رحمه الله نیز از ایشان قدردانی می کرد و با او دیدارهای خصوصی داشت. محبت امام خمینی رحمه الله به خاندان حکیم دارای پیشینه ای طولانی بود. ایشان در دیدار با شهید سید مهدی حکیم (برادر سید محمدباقر حکیم) به وی فرمود: «من شما را به دو جهت دوست دارم: اول آنکه فرزند آیت الله سید محسن حکیم هستید. دوم آنکه مجاهد فی سبیل الله هستید.» درباره سید یوسف، دیگر برادر حکیم نیز فرمود: «چهره اش ما را به یاد خدا می اندازد.»(4) همچنین به مناسبت شهادت چند تن از خانواده آیت الله حکیم به دست حزب بعث، پیامی صادر فرمود. در فرازی از پیام 28 خرداد 1362 (6 رمضان 1403) آمده است:

خبر بسیار اسف انگیز و حیرت بار شهادت شش شخصیت از بیت مرحوم آیت الله حکیم به دست صدام عفلقی، با کیفیتی که توسط فرزند برومند

1- نامه جامعه، شهریور و مهر 1386، ش 36 و 37، ص 44.
2- کیهان، 15/7/1382، ش 17779.
3- هفته نامه بعثت، سال 24، 12/6/1382، ش 1164، ص 6.
4- نامه جامعه، ص 45.