زندگی و مبارزات آیت الله شهید سید محمدباقر حکیم صفحه 44

ص:49

قرآن و حتی کاشت گل و گیاه و رسیدگی به امور خانه بهره می گرفت. ایشان مقدار زیادی از آثار خود را در مسیر تهران _ قم نوشته است و می گفت: «وقتی در اتومبیل هستم، آن قدر مشغول امور می شوم که فرصتی برای نگاه کردن به بیرون پیدا نمی کنم.»(1) او می کوشید با دیگران عادلانه رفتار کند و با وجود سن بالا و خستگی ناشی از فعالیت های روزانه، از رسیدگی به مردم غافل نبود.(2)

شهادت

شهادت

پس از سقوط رژیم بعثی حاکم بر عراق، درحالی که امریکایی ها ورود سپاه بدر را به عراق ممنوع اعلام کرده بودند، سید محمدباقر حکیم از راه بصره وارد وطن خود شد و با استقبال بی سابقه عشایر و قبایل عرب ساکن در دو سوی دجله و فرات تا نجف اشرف روبه رو گردید. این استقبال باشکوه و نیز استقرار وی در نجف اشرف، نگرانی آشکاری در محافل سیاسی غرب ایجاد کرد. تصمیم وی برای احیای جایگاه علمی و فقهی حوزه نجف اشرف، تشویق شیعیان عراقی به اتحاد برای به دست آوردن حقوق ازدست رفته و رسیدن به جایگاهی متناسب با ترکیب جمعیتی شان در قدرت سیاسی، حضور جمع زیادی از شیعیان در نماز جمعه ای که به امامت ایشان برگزار می شد، بازگویی مشکلات موجود، ایجاد نهضت روشنگری و اراده محکم وی برای رفع محرومیت های سیاسی و اجتماعی مردم عراق، بر نگرانی و دغدغه اشغالگران افزود. محبوبیت آیت الله حکیم در میان مردم به ویژه شیعیان و موضع گیری های هوشمندانه و دشمن شناسانه او، عراق را به کانون