- دیباچه 1
- پیشگفتار 3
- خاندان نکونام 6
- فصل اول: ولادت و تحصیلات 6
- اشاره 6
- خانواده و دوران کودکی 8
- فراگیری دانش و راه و رسم مبارزه 9
- هجرت به سوی قم 10
- اقامت در نجف 11
- دریافت اجازه اجتهاد و روایت 12
- روشنگری مبارز 14
- اشاره 14
- فصل دوم: دوران مبارزه 14
- تبعید به بافت کرمان 15
- تنها در تنگنا 17
- رهبری قیام مردم تبریز 18
- بیداری و پایداری 19
- راست قامت جاوید 20
- اشاره 22
- قله دانش و اندیشه 22
- پژوهشگری پُرمایه 22
- فصل سوم: تلاش های علمی و فرهنگی 22
- آثار گران سنگ 23
- تألیفات و تحقیقات مستقل 24
- تصحیح، مقدمه و تعلیقه نویسی بر آثار دیگران 25
- سرچشمه اخلاق 27
- فصل چهارم: فضیلت های اخلاقی 27
- اشاره 27
- پگاه پارسایی 28
- شرح درد اشتیاق 29
- جویبار اشک 30
- توسل به حضرت امام رضا(ع) 31
- ویژگی های فردی 32
- تندیس صلابت و شجاعت 34
- اخلاق اجتماعی 37
- تأکید بر وحدت اسلامی 39
- سلوک ملکوتی 41
- کتاب خانه ارزشمند 43
- مهمان قدسیان 44
- اشاره 46
- فصل پنجم: دیدگاه های آیت الله قاضی 46
- نفرت از غاصبان قُدس 46
- امر به معروف و نهی از منکر 46
- ضرورت وحدت اسلامی 47
- اطاعت از رسول اکرم صلی الله علیه و آله 48
- معنای اولی الامر 48
- صلوات بر آل محمّد 49
- ضرورت سوگواری برای سیدالشهدا(ع) تا اربعین 50
- ارادت به امام خمینی رحمه الله 51
- منابعی برای تحقیق و مطالعه افزون تر 51
- مباحث کلّی و نکته های ضروری در برنامه سازی 54
- اشاره 54
- فصل ششم: همراه با برنامه سازان 54
- موضوع های برنامه سازی 55
- اشعاری درباره شهید قاضی طباطبایی 56
- الف) کتاب 59
- کتاب نامه 59
- ب) نشریه 61
ص:29
فرهنگی، به منابعی که در دسترس بود، رجوع می کرد و با دقت و موشکافی ویژه ای به مقابله می پرداخت. سرانجام، متنی قابل اعتماد در اختیار پژوهشگران و علاقه مندان به معارف شیعی قرار می داد.
2. برای همه آثار خویش، فهرست اعلام، شامل اماکن، اشخاص، قبایل و کتب تهیه می کرد که برای پژوهشگران بسیار راه گشا بود.
3. به دانشمندان و دانش پژوهان احترام ویژه ای می گذاشت. وی نه تنها در آثارش از آنان به بزرگی یاد می کرد، بلکه عبارت های صمیمانه و مهرورزانه نیز به کار می برد و وقتی برخی از آنان به تبریز رفتند، سراغ منزل وی را می گرفتند.
4. اگر کسی بر اساس مدرک های مستند، دلیل های منطقی و برهان های خردمندانه، آثارش را نقد و ارزیابی می کرد، ناراحت نمی شد، بلکه منتقد را می ستود. اگر در برابر انتقاد، پاسخ مناسبی داشت، مؤدبانه بیان می کرد و در پایان، توفیق منتقد را از خداوند یکتا می خواست و برای وی دعا می کرد.
5. اگر می خواست اثری را ارزیابی کند، همه مطلب را به دقت می خواند و محورهای مهم را بررسی می کرد. هر جا به رد یا توضیح نیاز داشت، نشانه گذاری می کرد و در حاشیه همان صفحه، نظر اصلاحی، توضیحی یا تکمیلی خود را می نوشت.
6. هنگام نگارش، ادب را رعایت می کرد و در هیچ کدام از آثارش، دشنام به کسی _ حتی اگر مخالف بود _ دیده نمی شود.
آثار گران سنگ
آثار گران سنگ
مبارزه با رژیم شاه، تبعید از این شهر به آن شهر، حبس های پی درپی، تعقیب و آزارهای ساواک، وقت این پژوهشگر راسخ را گرفته و ایشان را از نظر روحی و بدنی خسته کرده بود. با این حال، آن بزرگوار با برخورداری از