زندگی نامه شهید آیت الله سید محمدعلی قاضی طباطبایی(ره) صفحه 37

ص:43

حجت الاسلام والمسلمین میرزا نجف آقازاده چنین نقل کرده است:

در زمان حکومت نظامی سال 1357، تعدادی تانک از پادگان های قزوین به تبریز آورده بودند تا به وسیله آنها در شهر ویراژ دهند و برخی منازل و اماکن را هدف گلوله های آنها قرار دهند و با این شیوه، بین مردم وحشت ایجاد کنند تا آنان از تظاهرات دست بردارند. آیت الله قاضی به بنده امر فرمودند با فرماندار نظامی وقت تماس بگیرم. من هم اطاعت کردم و با وی تماس برقرار کردم. آیت الله قاضی گوشی را از من گرفتند و خطاب به وی فرمودند: آیا شما به خاطر یک قلدر می خواهید کشور را به آتش بکشید و افزود: شما شانس داشته باشید که من تا صبح زنده نمانم. اگر صبح فرا برسد، کفن می پوشم و پیشاپیش مردم به خیابان ها می آییم. شما با تانک هایتان و ما هم با کفن هایمان. ببینیم کار به کجا می کشد. فرماندار نظامی از این تهدید تلفنی و اقتدار و صلابت شهید قاضی احساس هراس کرد و به آقا قول داد الان به پادگان می روم و جلویشان را می گیرم و چنین هم شد و جلوی خروج آنها را گرفت.(1)

اخلاق اجتماعی

اخلاق اجتماعی

توجه به افراد و رعایت حال نیازمندان و رنج دیدگان، در ذکر، تهجد و نیایش های عارفانه و دوری از خواسته های دنیایی و فناپذیر ریشه دارد. این ویژگی برای قاضی، آزادگی و رشد روحی و معنوی به ارمغان آورده بود. همچنین به برکت سلوک عارفانه و دوری از گرایش های نفسانی، فضایلی در وجودش شکل گرفته بود که بر اساس آن، بذر محبت، فداکاری، گذشت، بخشش، همکاری و دل سوزی در جامعه کاشته بود. آیت الله قاضی بر اساس منابع قرآنی و سنت نبوی، به کرامت انسان و جایگاه