زندگی نامه شهید آیت الله سید محمدعلی قاضی طباطبایی(ره) صفحه 39

ص:45

به وفاداری در دوستی و پای بندی به پیمان، بسیار توجه داشت. هیچ گاه حق نان و نمک را از یاد نمی برد و حق دوستی را نادیده نمی گرفت. همچنین به کسی اجازه نمی داد دستش را ببوسد و اگر کسی به این قصد، دستش را می گرفت، خود را عقب می کشید.(1)

اگر بر دشمن خویش غلبه می یافت، اصل رأفت اسلامی را در نظر می گرفت. سرهنگ سلیمی که از ساواکی های تبریز بود، در تهران دستگیر شد. او از بازداشتگاه خود نامه ای برای قاضی نوشت و از وی تقاضای بخشایش کرد و خواست در تبریز به پرونده اش رسیدگی شود. آیت الله قاضی، درباره آزار و اذیت سرهنگ سلیمی که به وی گزارش شده بود، نامه ای به دادسرای انقلاب اسلامی تبریز فرستاد و گفت:

این جانب شخصاً نسبت به خودم در مقام انتقام جویی از نام برده نیستم. جهت و موقعیت دینی این جانب اجلّ از آن است که با امثال ایشان از مقام انتقام بیایم، بلکه جزای آن اعمال را به منتقم حقیقی واگذار می کنم و شخصاً از حق مشروع خودم می گذرم و عفو و اغماض را نسبت به خود درباره نام برده، پیشه خود می سازم.(2)

تأکید بر وحدت اسلامی

تأکید بر وحدت اسلامی

آیت الله قاضی برای هم بستگی میان مسلمانان، گام های سنجیده و خردمندانه ای برداشت. هدف وی از برقراری وحدت میان مذهب های اسلامی، افزایش اقتدار جامعه اسلامی و ایستادگی در برابر بیگانگان بود. آن شهید برای اجرای این امر مهم به سخنرانی بسنده نمی کرد و در فرصت های مناسب با تدبیرهای عاقلانه، در این مسیر گام برمی داشت. ایشان می گوید: