- دیباچه 1
- پیشگفتار 3
- فصل اول: ولادت و تحصیلات 6
- اشاره 6
- خاندان نکونام 6
- خانواده و دوران کودکی 8
- فراگیری دانش و راه و رسم مبارزه 9
- هجرت به سوی قم 10
- اقامت در نجف 11
- دریافت اجازه اجتهاد و روایت 12
- اشاره 14
- روشنگری مبارز 14
- فصل دوم: دوران مبارزه 14
- تبعید به بافت کرمان 15
- تنها در تنگنا 17
- رهبری قیام مردم تبریز 18
- بیداری و پایداری 19
- راست قامت جاوید 20
- اشاره 22
- پژوهشگری پُرمایه 22
- فصل سوم: تلاش های علمی و فرهنگی 22
- قله دانش و اندیشه 22
- آثار گران سنگ 23
- تألیفات و تحقیقات مستقل 24
- تصحیح، مقدمه و تعلیقه نویسی بر آثار دیگران 25
- سرچشمه اخلاق 27
- فصل چهارم: فضیلت های اخلاقی 27
- اشاره 27
- پگاه پارسایی 28
- شرح درد اشتیاق 29
- جویبار اشک 30
- توسل به حضرت امام رضا(ع) 31
- ویژگی های فردی 32
- تندیس صلابت و شجاعت 34
- اخلاق اجتماعی 37
- تأکید بر وحدت اسلامی 39
- سلوک ملکوتی 41
- کتاب خانه ارزشمند 43
- مهمان قدسیان 44
- اشاره 46
- امر به معروف و نهی از منکر 46
- فصل پنجم: دیدگاه های آیت الله قاضی 46
- نفرت از غاصبان قُدس 46
- ضرورت وحدت اسلامی 47
- معنای اولی الامر 48
- اطاعت از رسول اکرم صلی الله علیه و آله 48
- صلوات بر آل محمّد 49
- ضرورت سوگواری برای سیدالشهدا(ع) تا اربعین 50
- ارادت به امام خمینی رحمه الله 51
- منابعی برای تحقیق و مطالعه افزون تر 51
- فصل ششم: همراه با برنامه سازان 54
- اشاره 54
- مباحث کلّی و نکته های ضروری در برنامه سازی 54
- موضوع های برنامه سازی 55
- اشعاری درباره شهید قاضی طباطبایی 56
- کتاب نامه 59
- الف) کتاب 59
- ب) نشریه 61
ص:15
پدرش آموخت. سپس میرزا محمدحسین و حاج میرزا اسدالله قاضی که مربیان دل سوز و دانشوری بودند، تربیت وی را به عهده گرفتند. این دو که عموهای سید محمدعلی بودند، در شکل گیری شخصیت علمی و فکری او نقش اثرگذاری داشتند.(1)
فراگیری دانش و راه و رسم مبارزه
فراگیری دانش و راه و رسم مبارزه
کم کم شرایط بهتری برای فراگیری علوم دینی فراهم شد. در این زمان، سید محمدعلی که پانزده سال داشت، در مسجد اول بازار شیشه گرخانه درس می خواند. وی سرانجام به مدرسه طالبیه تبریز(2) رفت تا از استادان این حوزه بهره مند شود و با دوستانش درس ها را مرور کند و نکته های علمی را بهتر بیاموزد.
با گسترش بیدادگری رضاخان و ستیز وی با ارزش های مذهبی، مردم تبریز هم گام با مردم دیگر شهرهای ایران قیام کردند. در آن اوضاع آشفته، سید محمدعلی که کنجکاو و هوشیار بود، رفتارهای سیاسی پدر و شیوه های هدایتی او را دنبال می کرد. بدین گونه راه و رسم ستیز با نادانی و مبارزه با زورگویان را آموخت.(3)
سید محمدعلی، نخستین تجربه مبارزه را در دوره نوجوانی و در شانزده سالگی فراگرفت. هنگام انقلاب مردم تبریز در سال 1307 (1348 ه_ . ق)، عالمان این دیار، آواره گشتند و به شهرهای دوردست تبعید شدند. آقا میرزا باقر قاضی طباطبایی، به همراه پسرش، سید محمدعلی به تهران تبعید شد. این کوچ ناخواسته حدود دو ماه طول کشید. سپس وی به مشهد منتقل شد.
1- محمد عاصفی، مختصری از تاریخ زندگی علّامه شهید قاضی طباطبایی، ص 9.
2- این مدرسه را میرزا ابوطالب، وزیر آذربایجان بنیان نهاد و در بازار تبریز قرار داشت. دالان آن به مسجد جامع تبریز می رسد.
3- غلامرضا گلی زواره، کاروان علم و عرفان، قم، حضور، 1380، ج 2، ص 247.