از چشمه تا دریا :مجموعه خاطرات درباره استاد شهید مرتضی مطهری صفحه 105

ص:107

گفت وگو با محمد جعفری هرندی

اشاره

گفت وگو با محمد جعفری هرندی

زیر فصل ها

منطق مطهری در درس منطق

مطهری و مرز بین تجدد و سنت

در حسرت قم و دلزدگی از تهران

آزاداندیشی و نواندیشی با حفظ اصول

مطهری و چگونگی برخورد با فرهنگ غرب

عدم عقب نشینی از اصول

عنایت امام به استاد در جلسات درس

پیشرو در طرح فقه پویا

خردگرایی شاخصه بارز مطهری

منطق مطهری در درس منطق

منطق مطهری در درس منطق

آن موقع که ما وارد دانشگاه شدیم حدود سال 41 تا 45، دانشگاه به صورت نیم سال و ترمی نبود، بلکه به صورت یک سال تحصیلی مانند آموزش و پرورش پیشین یعنی نه ماه تحصیلی بود. در آخر امتحان هم می گرفتند و احیانا تجدیدی هم داشت. در این یک سال، من در خدمت ایشان بودم و درسی را هم که ایشان تدریس می کردند منطق بود، از خصوصیاتی که به خاطرم مانده، چون ما قبلاً هم منطق را خدمت اساتیدی دیگری خواندیم در حوزه های علمیه متعارف که اول کبرا فی المنطق را می خوانند و بعد هم حاشیه ملا عبدالله و احیانا شرح شمسیه و ما این ها را خواندیم و بعد هم منظومه منطق را شاید در یک برنامه دیگری هم اشاره کردیم که منظومه منطق را من خدمت شهید مفتح خواندم، در مسجد امام. و از همان زمان هم اشعاری از آن منظومه یادم هست که قال تعالو طالبی الایقان اتل علیکم حکمه المیزان من منطق عیونه خرّاره واردها قریحهٌ طیّاره. این ها برای ما خاطره انگیز هست. با آن لحن گیرایی که مرحوم مفتح داشتند. بعد که ما وارد دانشگاه شدیم، شاید انتظارمان این بود و چنین ذهنیت ایشان باز مسایل منطق را به همان سبک و سیاقی که در آن چند کتاب که اسم برده شد و در حوزه مطرح بود، بخوانیم. نکته اولی که یک دفعه ذهن ما را متوجه شخصیت والای مرحوم مطهری کرد، این بود که ایشان منطق را به این نحو شروع نکردند و برای ما که یک طلبه