از چشمه تا دریا :مجموعه خاطرات درباره استاد شهید مرتضی مطهری صفحه 144

ص:146

می شدیم نداشتیم و وضعیت ما، این باز به خاطرم آمد، عین مشروطه و مشروطه خواهان می شد.

در اندیشه فضاسازی جهت نظریه پردازی

در اندیشه فضاسازی جهت نظریه پردازی

مخصوصا در سال های 48 تا 56، یک نظراتی مطرح می شود و از روحانیون خوش فکر و روشن فکر و مؤمن به خط امام، یک واکنش هایی که همسان نبود، دیده می شد. آقای مطهری نسبت به این مسایل، مسایل عقیدتی بسیار حساسیت داشتند؛ یعنی من یک بار با ایشان صحبت می کردم می گفتند ما نباید جرأت را از یک نظریه پرداز بگیریم، ولی انحراف در امتدادش زاویه خیلی طولانی با اصل فیلم می گیرد. من این نگرانی را نمی توانم پنهان کنم. این نگرانی را شهید بهشتی هم داشتند؛ چون تقریبا آقای بهشتی را به خاطر این که سازمانده و ارگانیزاتور انقلاب بود، در بعد دانشی یک مقداری کم لطفی نسبت به ایشان می کنند. قطعا اگر شهید بهشتی الان بین ما بود، در رأس قدرت حوزوی ما هم قرار می گرفت. چون ایشان از نظر فقه و اصول یک هم چنین توانی را داشت. منتها آن فضایی که ایشان انتخاب کرده بود، آن فضا، فضای کاری دیگری بود و تقریبا با آقای مطهری مثل دو بال بودند برای انقلاب، دو بال مکمل و هر دو هم نگران بودند؛ یعنی اگر کسی تهاجم یا آسیبی نسبت به شهید مطهری داشت که خلاف قاعده، حالا انتقادهای طبیعی و گویش های مختلف، مهم نبود، من وجود ناراحتی شدیدی را در شهید بهشتی احساس می کردم و هرگز هم نسبت به شیوه های رفتاری آقای بهشتی من کلامی حتی انتقادی از آقای مطهری نشنیدم. با این که، سال های 48 تا 53 خیلی سعی می کردیم از کوچک ترین فرصت استفاده کنیم، به خصوص بعد از بازگشت