از چشمه تا دریا :مجموعه خاطرات درباره استاد شهید مرتضی مطهری صفحه 150

ص:152

نگاه راهگشای مطهری و بهشتی به حماسه حسینی

نگاه راهگشای مطهری و بهشتی به حماسه حسینی

ببینید در ارتباط با عاشورا مخصوصا حدود سال های 50 یا 48 یکی از بحرانی ترین دوران ها بود؛ یعنی نسلی مثل ما بودند با آرایی بسیار متضاد. حالا یک بخش آن کاملاً سنتی یک بخش آن مدرن و حتی پسا مدرن، پسا تجدد گرایی و بخشی از آن واقع گرایانه. ما واقعا در ابتدا تحت تأثیر همان بحث های مدرن قرار گرفتیم که البته شاید نگاه مرحوم شریعتی حسین وارث آدم هم یک مرتبه از یک منظره دیگری نگاه ها را به عقب راند؛ یعنی آن موقع، آن نگاه بصیر توحیدی که در حسین وارث آدم آمد، نگاه دیگری که صرفا زمینی، به قول شما نگاه می کرد. را به عقب راند، ولی در مجموع رها از هرگونه احساس غیرمنطقی بود. چون اصلاً حادثه عاشورا را آدم نمی تواند به عنوان یک انسان بدون احساس عاطفی با آن برخورد کند. اصلاً آدمی نمی توان پیدا کرد که لحظه لحظه این رویدادها را از غروب صحنه کربلا یا از بیابان عرفات تا ورود به کربلا و بعد از شهادت و بعد از اسارت و بعد از بازگشت اسرا و همه این ها اصلاً یک هیجان شدیدی در او ایجاد نکند. این غیر ممکن است، ولی با وجود این در کنار این که یک عده ای صرفا مسایل حکومتی را مطرح می کردند و یک عده ای صرفا مسایل عاطفی را، ایشان یک راه میانه ای را باز کرد و بسیار این راه میانه هم راه گشا بود؛ چون پاسخ گوی روند انقلاب ما هم بود. به طوری که ما آن موقع خارج بودیم در تاسوعا و عاشورای سال 57 همه می گفتند تکلیف این رژیم را این تاسوعا و عاشورا روشن می کند. قطعا اگر این نگاه واقعی و عینی نسبت به رخ داد عاشورا نبود و بزرگانی مثل شهید مطهری و شهید بهشتی که جزو همان شورای انقلاب بودند، قبل از این که امام