از چشمه تا دریا :مجموعه خاطرات درباره استاد شهید مرتضی مطهری صفحه 159

ص:161

این ها فیض کلامی هم از این استاد بزرگوارشان می بردند. آن چه که مسلم هست این مجموعه یک حرکتی را کرد که اسمش را می توانم راه رفتن روی لبه تیغ بگذارم. بسیار برّا، باریک و سخت. هرکسی هم به یک بهانه ای میل داشت این ها سقوط بکنند. چون علاقه مند به این ها بودیم و دیدگاه های این ها را قبول داشتیم کسانی که با این ها بد بودند فرصتی می یافتند که تلافی اش را توی دل ما دربیاورند، تنوع این مخالفت ها را می دیدیم. آقای مطهری یکی از بزرگ ترین خدماتشان ورود به حوزه دانشگاه بود؛ یکی از ستون های اصلی پیوند حوزه و دانشگاه، شهید مفتح هستند، ولی علاوه بر آن آقای مطهری هم یکی از اثرگذارترین افراد در این نیز بودند. در عین حال توی همان دانشکده ای که ایشان حضور داشتند، خوب افرادی بودند به هیچ وجه میل نداشتند زندگی آقای مطهری را تحمل کنند، ولی با وجود این آقای مطهری خیلی با انصاف با این ها برخورد می کردند و جو دانشجویی و دانشکده هم مطلوب نبود؛ یعنی معمولاً دانشجویان دانشگاه فنی ما دین دارتر از علوم انسانی ها بودند و این تحلیل هایی هم که بعد از انقلاب از نظر پژوهش های روانشناختی گرفتیم، درصد خیلی عجیبی بود که داشتیم هوش و دین، یک رابطه مثبتی باهم دارند، آقای مطهری توی این فضا واقعا در کنار آقای بهشتی و آقای باهنر بی سر و صدا کار می کردند. این ها یک مجموعه ای بودند، ولی در کل فضای فرهنگی کشور با حضور متین، منطقی، استدلالی غیرهیجانی و با تحمل همه این ها کمک کردند که ما یک نسلی را داشته باشیم در کنار استفاده و بهره برداری از تحولاتی که در جریان روشنفکری به خصوص بعد از نگارش