از چشمه تا دریا :مجموعه خاطرات درباره استاد شهید مرتضی مطهری صفحه 198

ص:200

یک مقدارش حالا غیر از این که بنده را یک شاعر می دانستند، تشویق می فرمودند، به خاطر همین بود. البته اگر مستحضر باشید تقریبا تمام محافل دانشگاهی که ایشان سخنرانی داشتند، قبلش به من تلفن می زدند، یکی دو تا شعر بخوانم؛ یعنی ایشان غالبا خودشان به من تلفن می فرمودند می گفتند فلانی من مثلاً الان پلی تکنیک یک سخنرانی دارم، فردا مثلاً فلان ساعت می توانی بیایی یک شعری بخوانی. دیدید که بنده یک ناراحتی قلبی در همان جوانی پیدا کردم. ایشان چند بار در آخر سخنرانی شان به اسم و رسم از مردم خواستند دعا کنند که برای فلانی دعا کنید که بیمار است و این ها. خوب ما این طور توجهات و عنایات به نیروهای فرهنگی به نظر من، همان مسئله ای است که من خدمتتان عرض کردم؛ یعنی این که در قله نشستند و همه جوانب را در نظر دارند. حالا این اگر یک فرد کوچکی مثل بنده هم باشد، عنایت دارند به اینکه این جوان در چه مسیری حرکت کند و از این استعداد چه جوری استفاده کند.

دانش اندوزی در راستای هدایت

دانش اندوزی در راستای هدایت

شهید آیت الله مطهری بی گمان ویژگی های زیادی دارند. یکی دیگر از ویژگی های ایشان این است که دانش را برای مردم می خواستند؛ یعنی اگر ما یک وجه فارغی بیاندیشیم برای تشخیص دانشمندانی که دانش را برای خود دانش می خواهند که البته این ها هم فی نفسه ارزشمند، ممتاز و قابل احترام هست، ولی ایشان از دسته ای بودند که دانش را به نظر من برای مردم هم می خواستند. به همین لحاظ، ایشان مثل یک شاهین که بر قله نشسته باشد، متوجه و مترصد همه دامنه ها بودند و اگر جایی خبری به خصوص به موانع