از چشمه تا دریا :مجموعه خاطرات درباره استاد شهید مرتضی مطهری صفحه 208

ص:210

چی برسم. دو تا جمله را عرض می کنم. تو این جا یک کتابی دارد آقای دکتر به اسم «اشپراخن زبانها» که این را شاید حدود سه سال با مرحوم مطهری و آقای دکتر بررسی می کردند. سیصد و چهل تا زبان توی آن است. مرحوم مطهری چه ربطی به زبان شناسی دارد. چه ربطی به واژه گزینی دارند؟ ایشان فقط باید دنبال عربی بروند. نخیر ایشان عاشق زبان فارسی بودند؟ که سه سال عمرشان را گذاشتند کتاب آقای ویندوتو با آقای دکتر حسابی خواندند. اسم کتاب چی است؟ «اشپراخن زبانها» سیصد و چهل زبان را این آدم گیر آورده. پروفسور آلمانی 85 یا 86 ساله می گوید: تنها زبانی که به واسطه هفت تا قواعد اضافی و صیقل یافته قابلیت بین المللی شدن را دارد، زبان فارسی است. خوب این نشان می دهد که این جلسات توانسته داوم پیدا کند، بقا پیدا کند، چهل سال جلو برود. به خاطر این است که پشتوانه اش زبان فارسی بوده. درست شد. حالا می رسیم به یک نکته که اشاره می کنم شما می بینید که آقای دکتر با مرحوم جعفری مرحوم مطهری، جلسات سه نفره شان هر ماه یک بار ولی جلسات هر هفته شان با مرحوم جعفری راجع به مثنوی بوده. جلسات حافظ شناسی شان با مرحوم مطهری هر هفته بوده با سایر آقایان که اشاره کردم. دیگر اسم نمی آورم، آن هر سه هفته یک بار بوده. خوب آدم فکر می کند که مرحوم مطهری باید در کتاب های دینی فرو بروند. از این طرف به زبان فارسی پرداختند. از آن طرف به حافظ شناسی پرداختند. با آقای دکتر حسابی فیزیک دان. پس این ها نشان می دهد که آن زیر یک اتصالاتی است که ما از آن خبر نداریم. این چیزی است که ما باید در جامعه مان بشناسیمش. ما نگوییم