از چشمه تا دریا :مجموعه خاطرات درباره استاد شهید مرتضی مطهری صفحه 27

ص:29

الحادی استاد مطهری چند دفعه دوستانه به این استاد تذکر دادند که اینجا دانشکده الهیات است. این جا بایستی استادان همه یک دست باشند؛ یعنی همه شان به هر حال معتقد به یک مبانی مقدسی هستند. اگر شما معتقد نیستید، در این جا نبایستی اظهار بکنید. شما بیایید آن درسی که برایتان قرار دادند، آن درس را بگویید و والسلام . همین؛ ولی آن استاد زیر بار نمی رفت و خلاصه یک درگیری بسیار دامنه داری پیدا شد و بالاخره با خروج آن استاد کمونیسم این قائله ختم شد و از این قبیل مسایل در دانشگاه در آن زمان. می دانید که زمان طاغوت بود و این ها هم خیلی دلشان می خواست که دانشکده ها همه شان مال دانشکده الهیات و حقوق و هر دانشکده ای این گونه آلودگی ها را پیدا بکنند.

خاطرات این بود که استاد سعی می کردند که محیط دانشگاه و به خصوص دانشکده الهیات، یک محیط کاملاً آرامی باشد. به هر حال، افراد مختلفی در دانشگاه بودند که اگر می خواستند در آن جایی که مسایلی از این قبیل به وجود بیاورند، ممکن بود که یک مسایلی را به دنبال داشته باشد و احیانا در آن زمان هم که معلوم است، مقامات، طرفدار آن هایی بودند که ضد در واقع معنویات بودند و ضد اسلام بودند. دوره طاغوت است دیگر.

مطهری و انجمن ها و جمعیت های دانشگاهی

مطهری و انجمن ها و جمعیت های دانشگاهی

یکی از کارهای مهم استاد این بود که در کنار این درس هایی که هم به نحو سنتی در مدرسه مروی تدریس می فرمایند و هم باز به نحو سنتی در مدرسه عالی شهید مطهری که آن روز به نام مدرسه سپهسالار جدید بود تدریس می فرمایند و در دانشکده هم تدریس می فرمایند: علاوه بر این ها یک