کتابخانه بالقرآن

از چشمه تا دریا :مجموعه خاطرات درباره استاد شهید مرتضی مطهری صفحه 55

صفحه 55

ص:57

و تاریخ وفات نویسی، بلد باشد؛ یعنی متوجه شده بود که یک مورخ واقعی باید به تحلیل علمی وقایع و رخدادها بپردازد. بنابراین، مرحوم مطهری هم این دغدغه را داشت که در حوزه علمیه خواهش های او بر طرف نمی شود. ثانیاً او یک رسالت بزرگ تری هم در خودش حس می کرد که می گفت این نسل جوان الان مشایق اسلام شدند و یک مقدار از آن جبری که در زمان رضاخان به وجود آمد یا بعد بی توجهی که بعد از او پیدا شد: در هر حال، این ها بایست به خواهش های درونی آنها.

پاسخگوی مشکلات فکری دانشجویان

من یادم است وقتی که مرحوم مطهری در دانشکده ادبیات سخنرانی می کرد، شاگردان اغلب می آمدند به من می گفتند شما بیا استاد مطهری را معرفی بکن؛ چون می دانستند که استادهای دیگر آن آشنایی که من دارم، با او ندارند یا مثلاً در زمینه هایی که ایشان تحقیق می کنند، من وارد هستم. پس می رفتم که ایشان را معرفی بکنم. تالار فردوسی دانشکده ادبیات مملو از جمعیت بود و همه از نسل جوان. واقعاً عاشق بودند که روزنه ای باز بشود برای آن ها به سوی حقیقت. مرحوم مطهری هم علم سرشاری که از حوزه به دست آورده بود، در نتیجه معاشرت با دانشگاهیان، هم روش شناسی بحث درباره این علوم را به دست آورده بود. پس می توانست واقعاً پاسخ گوی مشکلات و مسایل فکری دانشجویان باشد.

علم دوستی که، دنیای جدید را درک کرده بود

ایشان اولاً شخصی بود که ذاتاً علم دوست بود؛ چون که علم چیزی نیست که آدم به زور مدرک و لیسانس و دیپلم و دکتری یدک بکشد. علم بایست با