از چشمه تا دریا :مجموعه خاطرات درباره استاد شهید مرتضی مطهری صفحه 66

ص:68

هم همین طور. خوب ببینید این چی می شود. فقیه، اصولی، متکلم، عارف، فیلسوف و ادیب. این شخص بیاید پا بگذارد به جهان دانشگاه و مراکز آکادمیک روز و آشنا بشود با مطالبی که از فلسفه غرب آمده. لااقل با مسایلی که فلسفه غرب مطرح کرده تک و توک و کم کم برخورد بکند. اشکالات و شبهاتی که به مسایل اسلامی وارد بشود با آن رویاروی بشود. این شخصیت جامعیت اش از یک سو و از سوی دیگر هرکدام از این رشته ها را به متد خاص خودش آشنا شده بود. این جامعیت که عرض کردم، افراد زیادی را می بینیم که فقه و فلسفه می دانند، ولی همین یک کتابی از فقه را بگذارید جلویشان، نمی توانند صحیح معنا کنند، یا کتاب فلسفه ملا صدرا می دانند حرکت جوهری چیست، مثلاً فرض کنید اصالت وجود از نظر ملاصدرا را قشنگ هم تقریر بکنند، ولی به هر حال با متدولوژی خاص خودش این ها نیاموختند. استادهای خوبی ندیدند. مسیر خودش را طی نکردند که از کجا شروع کنند و به کجا ختم کنند. به این مسیر هم نرفته بودند، ولی این بزرگوار، در هر کدام از این رشته ها مهارت داشتند. بنده به زندگی ایشان آشنا هستم، اساتیدشان را هم می توانم بگویم. این دو ویژگی درباره ایشان موجب شده بود یک نتیجه بسیار درخشانی را در زندگی ایشان به دست آید. او مصداق یک اسلام شناس واقعی شدن بود. این موضوع نتیجه می داد که در مباحثی که در جامعه مطرح می شد.

مردی که مغلوب فکر رایج نمی شد

مردی که مغلوب فکر رایج نمی شد

اولاً محیط ایشان را از مسیر فکری خودش منحرف نمی کرد و مغلوب محیط نمی شد. مغلوب یک فکر رایج نمی شد. ما افرادی را می بینیم که یک فکری دارند، ولی فکر زمان بر آن ها غلبه می کند. سیطره می کند. این مغلوب