اسوه محدثان ویژه نامه زندگی علامه محمدباقر مجلسی (ره) صفحه 51

ص:53

تاریخ نگاران و صاحب نظران حتی مخالفان علامه مجلسی درباره مخالفت وی با صوفیان، هم نظر هستند.

پیش تر گفتیم که پدر بزرگوار علامه مجلسی برای گسترش دادن آموزه های دینی به بهترین روش، می کوشید با اقشار گوناگون مردم از جمله صوفیه زمان خود ارتباط داشته باشد. با این حال، به گفته پسرش، علامه محمدباقر مجلسی، پس از انحراف صوفیان از جاده مستقیم شریعت، با آنان قطع ارتباط کرد.

علامه مجلسی به دلیل پای بند نبودن بسیاری از صوفیان به آداب دینی و اجتماعی و انجام منهیات اخلاقی و بدعت گذاری در آیین های عبادی هم چون رقص و سماع که در شریعت، خبری از آن ها نیست، از آنان گسست و در ردّ باورهای آنان به نگارش کتاب پرداخت. یادداشتی که از علامه برجای مانده، نشان می دهد که وی برای مقابله با تصوّف، به نشر احادیث امامان (ع) پرداخته است. بنابراین، دلیل مخالفت علامه مجلسی و دیگر فقها و محدثان پارسا و حتی حکما با صوفیان زمانه خویش همان بود که گفته شد، نه این که برخی بپندارند که آنان به دلیل حسدورزی چنین می کردند یا بیم داشتند مقام های دینی و اجتماعی شان را از دست دهند.(1)

بت شکنی

بت شکنی

نخستین اقدام علامه مجلسی پس از پذیرش منصب شیخ الاسلامی، شکستن بت کافران هند در اصفهان بود. میرزامحمدعلی مدرس تبریزی در کتاب ریحانه الادب چنین می گوید:

روزی مسموع شیخ (علامه مجلسی) افتاد که جماعتی از کفار هند به طور پنهانی، بتی را می پرستیدند که در شهر اصفهان بود. پس برای شکستن آن بت، حکم شرعی صادر کرد و سعی و تلاش کفار مؤثر نیافتاد و هر چه مال و منال و هدایا