- دیباچه 1
- پیش گفتار 3
- فصل اول: میلاد نور 4
- اشاره 4
- 1. خاندان مجلسی 5
- اشاره 5
- حافظ ابو نُعَیْم اصفهانی؛ نیای بزرگ علامه مجلسی 6
- کمال الدین درویش محمداصفهانی؛ جد مادری علامه مجلسی اول 7
- ملا مقصود علی مجلسی 8
- 2. شهرت یافتن به مجلسی 8
- 3. علامه مجلسی اول (ملا محمدتقی اصفهانی) 9
- اشاره 9
- تصوف علامه محمدتقی مجلسی 10
- 4. فرزندان علامه مجلسی 12
- 5. تألیفات 12
- اشاره 13
- فصل دوم: زندگی علمی علامه مجلسی 13
- 1. آغاز تحصیل 13
- اشاره 14
- 2. استادان علامه مجلسی 14
- ملا محمد صالح مازندرانی 16
- آقاحسین خوانساری 16
- میرزاعبداللّه اصفهانی 16
- ملامحمدمحسن فیض کاشانی 17
- اشاره 18
- 3. شاگردان 18
- سیدنعمت اللّه جزایری 19
- محقق اردبیلی 20
- میرمحمد صالح خاتون آبادی 20
- میرزاعبداللّه تبریزی اصفهانی 20
- میرمحمدحسین خاتون آبادی 21
- فصل سوم: آثار و نگاشته ها 23
- اشاره 23
- کتاب های فارسی 26
- اشاره 27
- اشاره 27
- بحارالانوار 27
- کتاب های عربی 27
- هدف از نگارش بحارالانوار 28
- فهرست بحارالانوار 30
- بحارالانوار از دید بزرگان 32
- کرامت 32
- سرچشمه پایان ناپذیر 32
- کتاب خانه کوچک 32
- کتابی جامع 33
- نقد و نظر 34
- علامه طباطبایی و بحارالانوار 36
- فصل چهارم: اندیشه ها و نوآوری های علامه مجلسی 38
- اشاره 38
- علامه مجلسی و فلسفه 40
- علامه مجلسی؛ اخباری میانه رو 41
- ضرورت حکومت 42
- ولایت فقیه 43
- وجوب نماز جمعه 45
- فصل پنجم: زندگی سیاسی و فرهنگی 46
- اوضاع سیاسی 46
- اشاره 46
- پادشاهان معاصر 47
- اشاره 48
- امامت جمعه اصفهان 48
- پست های دولتی 48
- شیخ الاسلامی اصفهان 49
- علامه مجلسی و صوفیه 50
- بت شکنی 51
- مبارزه با می گساری و منکرات 52
- رهنمود اداری 53
- نقد و نظر 54
- دیدگاه امام خمینی رحمه الله 56
- مسالمت علما با پادشاهان برای گسترش تشیع 56
- عالمان اسلام و رسالت کنترل زمام داران 57
- فصل ششم: علامه مجلسی از نگاه بزرگان 59
- فصل هفتم: ویژگی های اخلاقی علامه مجلسی 63
- انجام آداب و مستحبّات 63
- برآوردن نیاز 63
- اشاره 63
- پشتکار علمی 64
- داشتن نیت جدایی 64
- اخلاق نیکو 66
- هیبت والا 66
- ارج نهادن به کتاب 66
- فصل هشتم: درگذشت و رحلت به جهان باقی 68
- فصل نهم: گزیده ادب فارسی 70
- اشاره 70
- اشعار 70
- اشاره 76
- در دامانِ عفّت 76
- نثر ادبی 76
- گستره اندیشه 78
- ارمغان الهی 79
- اقیانوس فضیلت 81
- اشاره 82
- پیشنهادهای کلی 82
- همراه با برنامه سازان 82
- پیشنهادهای برنامه ای 83
- پرسش های مسابقه ای 84
- پرسش های مردمی 86
- پرسش های کارشناسی 86
- کتاب نامه 88
ص:58
دیدگاه امام خمینی رحمه الله
مسالمت علما با پادشاهان برای گسترش تشیع
حضرت امام خمینی رحمه الله درباره همکاری علمای بزرگ شیعه مانند علامه مجلسی با حاکمان جور، خطاب به برخی نویسندگان و ناآگاهان چنین می فرماید:
در باب امور سیاسی... می بینیم که یک طایفه از علما، این گذشت را کرده اند از یک مقاماتی و متصل شده اند به یک سلاطینی. با این که می دیدند که مردم مخالفند، لکن برای ترویج دیانت و ترویج تشیع اسلامی و ترویج مذهب حق این ها متصل شده اند به یک سلاطینی و این سلاطین را وادار کرده اند. خواهی نخواهی _ برای ترویج مذهب، مذهب دیانت، مذهب تشیع. این ها آخوند درباری نبودند. این اشتباهی است که بعضی نویسندگان ما می کنند... این ها (علما) اغراض سیاسی داشتند، اغراض دینی داشتند. نباید یک کسی تا به گوشش خورد که مثلاً مجلسی(رض)، محقق ثانی(رض) نمی دانم شیخ بهایی(رض) یا این ها روابط داشتند و می رفتند سراغ این ها، (سلاطین) همراهی شان می کردند، خیال کنند که این ها مانده بودند برای جاه و _ عرض می کنم _ عزت و احتیاج داشتند به این که شاه سلطان حسین و شاه عباس به آن ها عنایتی بکنند! این حرف ها نبود و در کار آن ها گذشت کردند با یک گذشت، یک مجاهده نفسانی کرده اند برای این که این مذهب را به وسیله آن ها (پادشاهان)، به دست آن ها ]ترویج کنند تا] مردم آن عصر شاید اشکال به آن ها داشتند از باب نفهمی. چنان چه حالا هم اگر کسی اشکال کند، نمی داند قضیه را، نه [این که] غرض دارد؛ نمی داند قضیه را. زمان ائمه هم بودند. علی بن یقطین هم از وزرا بود. در زمان ائمه هم بودند. خود حضرت امیر را چرا نمی گوییم؟ بگوییم حضرت امیر هم هست؟ حضرت امیر بیست و چند سال به واسطه مصالح