میراث ادبی علمای شیعه: برگزیده متون نظم و نثر فارسی صفحه 37

ص:40

آن را که بود همت مردانه تویی تو(1)

میرزا حبیب اللّه خراسانی (1266_1327)

در مدح امام حسن مجتبی علیه السلام

در مدح امام حسن مجتبی علیه السلام

صبا ز لطف چو عنقا برد به قلّه قاف

که آشیانه قدس است و شرفه اشراف

تنها به مصر حقیقت، تو یوسف حسُنی

من و بضاعت مزجاه و این کلافه لاف

تو معنی قلمی، لوح عشق را رقمی

تو خالق عدمی، آن وجود غیب شکاف

اساس ملک سعادت به ذات تو منسوب

وجود غیب و شهادت به حضرت تو مضاف

علوم مصطفوی را لسانِ تو تبیان

معارف علوی را بیان تو کشّاف

محیط بحر مکارم ز شعبه هاشم

مدار و فخر اکارم ز آلِ عبد مناف