میراث ادبی علمای شیعه: برگزیده متون نظم و نثر فارسی صفحه 60

ص:63

می رفت. عکس سایر شهدا که به سرعت بر سر بالین ایشان حاضر می شد و سرّش این است که حضرت را قوّت رفتن نمانده بود. طولی نکشید تا رسید بر سر نعش علی اکبر... چون به نعش مطهر رسید، مصیبتی از این مصیبت ها بالاتر آن که دید زنی بر سرِ نعش علی اکبر است. انا اللّه و انا الیه راجعون.(1)

در میان هزاران هزار شعری که در بزرگداشت شهیدان کربلا و بیان آن واقعه سروده شده، اشعار این سه شاعر دل سوخته از دیگران برجسته تر است: عمان سامانی، صفی علی شاه و نیّر تبریزی. این اشعار که از ژرفای دل و جان شاعر برخاسته و نشان از اخلاص و عشق حقیقی به امام حسین علیه السلام داشته است، ناگزیر بر دل ها می نشیند و خواننده را با خود به دشت پرحادثه کربلا می برد.

میرزا محمد تقی نیرّ تبریزی (1247 _ 1312) در مدح و رثایِ اهل بیت اشعار بسیاری سروده است که در این میان، کتاب آتشکده نیّر جایگاه ویژه ای دارد.

شهادت علی اصغر علیه السلام

شهادت علی اصغر علیه السلام

شد چو خرگاه امامت چون صدف

خالی از دُرهای دریای شرف

شاه دین را گوهری بهر نثار

جز دُر غلطان نماند اندر کنار

شیر خواره شیرغابِ پرُدلی

نعت او عبد اللّه و نامش علی