میراث ادبی علمای شیعه: برگزیده متون نظم و نثر فارسی صفحه 75

ص:78

با کم از کشته شدن نیست «نقی» در رهِ عشق

می کشد کشمکش خنجر قصاب مرا

شیخ علی نقی کمره ای (1031)

قبله گهِ جان ها

قبله گهِ جان ها

ای بسته به موی تو، سر رشته عصیان ها

وی کفر سرِ زلفت، دامِ ره ایمان ها

روزی که کمر می بست آن غمزه به خون ریزی

دیدم که شکست افتاد بر قبله گه جان ها

ترسم که کند ویران معموره عالم را

چشم تر ما؛ یعنی سرچشمه توفان ها

ای مرغ قفس بخروش کآمد به چمن، غنچه

شد غنچه، گل و گل نیز بردند به دامان ها

بر بلبل شوریده کی راه توان بستن

هر چند بری بالا دیوار گلستان ها

در جان «نقی» صد خار، بشکسته و زان گلزار

پر کرده ز گل اغیار، چون غنچه گریبان ها

شیخ علی نقی کمره ای