میراث ادبی علمای شیعه: برگزیده متون نظم و نثر فارسی صفحه 81

ص:84

طعمِ گفت و گو

طعمِ گفت و گو

بیا به باغ و ببین گل، گرفته بوی تو را

بنفشه برده به سرقت، شکنج موی تو را

بگو به گل که مکن بیش از این به بلبل ناز

ببین که عارضِ من برده آبروی تو را

نوای شور ز مرغ چمن چه شیرین است

مگر گرفته به خود طعم گفت وگوی تو را

گرفت چشم سیاه تو باج از آهو

از آن رمیده ز خلق و گرفته خوی تو را

شب فراق مرا روز وصل در عقب است

چرا که شانه به رخ ریخته است موی تو را

مرا هوا و هوس آن چه بود رفت ز سر

چو راه دادم در دل، هوای کوی تو را

میرزا محمد ثقفی تهرانی (تولد 1313)