انگیزه ها و روش های تهاجم به روحانیت صفحه 66

سرمایه ای است که در طول قرن ها به وجود آمده است و اهمیت بالایی دارد. حتی قرار گرفتن در پست های دولتی نیز نباید این هم دلی و هم گامی با مردم و در کنار ایشان زیستن را از بین ببرد. از طرفی، دنیاگرا شدن ممکن است موجب برخورد طلب کارانه با مردم شود، در حالی که در طول تاریخ، روحانیت همواره خود را خادم مردم می دانست و به راحتی از آسایش خویش می گذشت تا گرهی از کار مردم بگشاید. اگر روحانی با مردم برخورد طلب کارانه داشته باشد، مردم آن را به اعتبار تغییر جایگاه روحانیت می گذارند و از او دل می برند.(1)

د) فاصله گرفتن از مستضعفان

روحانی در طول تاریخ، پشتیبان محرومان بوده است و آنها در روزهای سختی به او روی می آورند. روحانیت باید در حفظ این ویژگی تاریخی تلاش ورزد، همچنان خود را به شعار حمایت از محرومان پای بند بداند، در برابر حقوق ایشان احساس مسئولیت کند و باور داشته باشد که جبهه رفاه هیچ گاه به روحانیت ایمان نیاورده است و نخواهد آورد. خطر جدی این است که گروه هایی، این شعار را از روحانیت بربایند و این تصور را بیافرینند که روحانیت در مسند اقتدار و در جبهه زرمداران است، بر خوان نعمت ایشان جای دارد و کلید مشکل گشای آنان به شمار می آید. در مقابله