کار در زندگی فردی و اجتماعی از دیدگاه قرآن صفحه 254

درست است که کار مهم ترین عامل برای توسعه زندگی است، ولی بعضی از گناهان سبب می شود که انسان دچار مشکلات گردد و از روزی محروم شود.

امام صادق علیه السلام می فرماید:

اِنّ الذَّنبَ یَحرِمُ الرِّزقَ؛(1)

گناه سبب محروم بودن از روزی می شود.

خداوند فساد و تباهی در خشکی و دریا را به عملکرد بد انسان نسبت می دهد و می فرماید:

ظَهَرَ الْفَسادُ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ أَیْدِی النّاسِ لِیُذیقَهُمْ بَعْضَ الَّذی عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ (روم: 41)

فساد، در خشکی و دریا به دلیل کارهایی که مردم انجام داده اند، آشکار شده است؛ خدا می خواهد نتیجه بعضی از اعمالشان را به آنان بچشاند، شاید (به سوی حق) بازگردند.

فسادهای ناشی از گناه دو گونه است:

1. بازتاب طبیعی گناه مانند سلب اعتماد و ایجاد ناامنی در جامعه؛

2. عذاب های الهی مانند کمبود آب و گرفتار خشک سالی شدن که نابسامانی وضع معیشتی را در پی دارد.

امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه بالا می فرماید:

زندگی جنبندگان دریا به وسیله باران است؛ وقتی باران نیاید، تباهی در خشکی و دریا آشکار می گردد و آن زمانی خواهد بود که گناه و نافرمانی زیاد شود.(2)