کار در زندگی فردی و اجتماعی از دیدگاه قرآن صفحه 260

اِنَّ الرَّجلَ لَیُذْنِبُ الذَّنبَ فَیُدْرَأُ عنه الرّزق(1)

گاه انسان گناه می کند و روزی او قطع می شود.

3. ناشکری قوم «سبا» و سیل ویرانگر

داستان این قوم در سوره «سبا» نقل شده است که می فرماید:

لَقَدْ کانَ لِسَبَإٍ فی مَسْکَنِهِمْ آیَهٌ جَنَّتانِ عَنْ یَمینٍ وَ شِمالٍ کُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّکُمْ وَ اشْکُرُوا لَهُ بَلْدَهٌ طَیِّبَهٌ وَ رَبُّ غَفُورٌ؛ فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ سَیْلَ الْعَرِمِ وَ بَدَّلْناهُمْ بِجَنَّتَیْهِمْ جَنَّتَیْنِ ذَواتَیْ أُکُلٍ خَمْطٍ وَ أَثْلٍ وَ شَیْءٍ مِنْ سِدْرٍ قَلیلٍ. (سبأ: 15 و 16)

برای قوم «سبا» در محل سکونتشان نشانه ای (از قدرت الهی) بود: دو باغ (بزرگ و گسترده) از راست و چپ (رودخانه عظیم با میوه های فراوان؛ و به آن ها گفتیم) از روزی پروردگارتان بخورید و شکر او را به جا آورید. شهری است پاک و پاکیزه و پروردگاری آمرزنده (و مهربان). امّا آن ها (از خدا) روی گردان شدند، و ما سیل ویرانگر را بر آنان فرستادیم، و دو باغ (پر برکت)شان را به دو باغ (بی ارزش) با میوه های تلخ و درختان شوره گز و اندکی درخت سدر مبدل ساختیم.

آیات بعدی بیانگر این است که آبادی های نزدیک به هم در کنار رودخانه وجود داشت که آن ها با امنیت کامل رفت وآمد می کردند، ولی قدر این نعمت را نیز ندانستند. ازاین رو، براثر سیل ویرانگر که سزای کفر و