اکسیر اعظم (2): رهیافتی به منظومه فکری رهبر معظم انقلاب (مدظله العالی) درباره انسجام اسلامی صفحه 149

1- بیانات در خطبه های نماز جمعه تهران، 28/02/1380.

بزرگان را در کنار بردگان مسلمان شده و آزادی یافته قرار داد و با این کار، همه موانع وحدت اجتماعی را از بین برد.(1)

12-3. عبدالله بن اُبَی

( در زمان پیامبر، یکی از منافقان بسیار فعال، «عبدالله بن ابی» بود که با یهودی ها و کفار قریش و جاسوس های امپراتوری روم می ساخت و از هر وسیله ای استفاده می کرد، برای اینکه شاید بتواند حکومت پیامبر را از بین ببرد؛ چرا؟ چون قبل از آنکه پیامبر به مدینه بیاید، او تصور می کرد که در آینده، رئیس و حاکم و پادشاه مدینه خواهد شد! پیامبر در واقع مقام او را از او سلب کرده بود. امروز در این کشور «عبدالله بن ابی» هایی هستند؛ کسانی که خیال می کردند اگر انقلابی در این کشور رخ دهد، حکومت وقف آنها و متعلق به آنهاست. کسانی که نه فقاهت را قبول داشتند، نه امام را قبول داشتند، نه مردم را قبول داشتند، نه احساسات دینی را قبول داشتند. پیامبر با «عبدالله بن ابی» خوش رفتاری کرد و او را مجازات ننمود. نظام اسلامی هم با اینها خوش رفتاری کرد و به مجازاتشان نپرداخت. اینها امروز به برخی از پدیده هایی که دست دشمن در آنهاست، می نگرند؛ خیال می کنند فرصتی پیدا کرده اند که به نظام اسلامی ضربه بزنند. فعالیت های منافقانه خودشان را می کنند، به این امید که بین مسئولان اختلاف باشد؛ به این امید که بین مردم اختلاف باشد؛ به این امید که جوانان رابطه شان را با نظام اسلامی قطع کنند؛ به این امید که جوانان با دین قهر کنند!(2)