پاسخ های استاد مطهری (ره) به مسائل اجتماعی صفحه 145

گروه هایی از این راه منحرف شده اند و مردم با علم و اطلاع، حساسیت زیادی نشان نداده اند و به تأسف و ناراحتی قلبی قناعت کرده اند، ولی در همان حال، روی یک مسئله ای که احیانا ناشی از یک غفلت و اشتباه بوده و غرضی در کار نبوده است و ای بسا تذکر دوستانه مشکل را حل می کرد، چه جار و جنجال راه می افتد که جز دشمنان اسلام کسی از آن سود نمی برد.(1)

4. جایگاه آموزش و پرورش را در مقوله رشد بیان کنید؟

حیوانات در [پرتو] حیات خود از نوعی رشد بهره مندند و به طور غریزی، سود و زیان خود را تشخیص می دهند. به طور غریزی آمادگی و لیاقت نگهداری و بهره برداری از امکانات خود را دارند. آنچه را که آگاهی ندارند یا لیاقت بهره برداری ندارند، چیزهایی است که در نظام خلقت جزو امکانات آنها قرار نگرفته است. [در مقابل،] رشد انسان اکتسابی است، باید انسان آن را تحصیل کند. آگاهی های لازم انسان، کسبی است. همچنان که قدرت ها و توانایی ها و لیاقت ها و آمادگی های انسان برای نگهداری و بهره برداری از امکاناتی که در نظام خلقت در خور فعالیت او قرار داده شده نیز اکتسابی است. آموزش و پرورش به طور کلی متوجه این دو [روش] است؛ آموزش ها متوجه آگاهی بخشی هاست که یک رکن رشد است و پرورش ها متوجه توانایی بخشی هاست که رکن دوم آن است.(2)