پاسخ های استاد مطهری (ره) به مسائل اجتماعی صفحه 24

نِحْلَهً؛ یعنی کابین زنان را که به خود آنها تعلق دارد و عطیه و پیشه کشی است از جانب شما، به خودشان بدهید.

قرآن کریم در این جمله کوتاه به سه نکته اساسی اشاره کرده است: اولاً با نام «صدقه» یاد کرده است، نه با نام مهر. «صدقه» از ماده «صَدَق» است و بدان علت به مهر، «صداق» یا «صدقه» گفته می شود که نشانه راستین بودن علاقه مرد است.

دیگر اینکه با ملحق کردن ضمیر «هُنَّ» به این کلمه، می خواهد بفرماید که مهریه به خود زن تعلق دارد، نه به پدر و مادر. سوم اینکه با کلمه «نحله» کاملاً تصریح می کند که مهر هیچ عنوانی جز عنوان تقدیمی و پیش کشی و هدیه ندارد.(1)

5. آیا خوش بختی زناشویی در تک همسری است یا چند همسری؟

سعادت و خوش بختی زناشویی در گرو صفا، صمیمیت، گذشت، فداکاری، وحدت و یگانگی است و همه اینها در چند همسری به خطر می افتد. [در چند همسری] آن قدر مسئولیت های تعدد زوجات، سنگین و خرد کننده است که روآوردن به آن، پشت کردن به مسرت و آسایش است. اکثر مردانی که از تعدد  زوجات راضی و خشنودند، آنهایی هستند که در عمل، از زیر بار مسئولیت های شرعی و اخلاقی آن شانه خالی می کنند. [آنان] زنی را مورد توجه قرار می دهند و زن دیگر را از حساب خارج می کنند. به تعبیر قرآن کریم، او را «کالمعلقه» رها می کنند. آنچه این گونه