سیره اخلاقی علما صفحه 14

ص:22

«آقای حاج شیخ! دلت می­خواهد خوب شوی، ولی برای خودت! سعی کن برای خدا بخواهی خوب شوی».(1)

یکی از بزرگان حوزه قم نقل می­کند: در حضور علامه طباطبایی رحمه الله از تفسیر المیزان تعریف کردم. ایشان فرمود: «تعریف نکن که خوشم نمی آید و ممکن است خلوص و قصد قربتم از بین برود».(2)

توکل

توکل

حاج احمد انصاری نقل می­کند: آیت الله سیدعباس قوچانی، وصی مرحوم آیت الله علی آقا قاضی برای این جانب نقل کرد که مرحوم علی آقا قاضی، اغلب، در حال رفت وآمد میان نجف و کوفه بود و من مطمئن بودم، ایشان پولی در بساط ندارد. ازاین رو، برایم همیشه سؤال بود که مخارج این رفت وآمد چگونه تأمین می­شود. روزی ایشان قصد رفتن به کوفه داشت. وقتی از خانه خارج شد، من پنهانی پشت سر ایشان به راه افتادم... . عادت علی آقا قاضی این بود که هنگام حرکت در کوچه، عبایش را به سر می­انداخت و هرگز به پشت سرش نگاه نمی کرد. پس به همین شکل از میان بازار عبور کرد تا به ترمینال رسید و مستقیم رفت تا سوار ماشین شود. هنگامی که مرحوم قاضی پایش را روی پله ماشین گذاشت، سیدی به سرعت جلو آمد و مقداری پول به قاضی داد. علی آقا نگاهی به پشت سرش کرد و لبخندی زد و به من فهماند اگر انسان صبر و توکل کند، خداوند این گونه او را یاری می­رساند.(3)

1- کیمیای محبت، ص 193.
2- نک: علی تاجدینی، یادها و یادگارها، تهران، انتشارات پیام نور، 1375، چ 5، ص 68.
3- نک: صادق حسن زاده، اسوه عارفان، قم، انتشارات آل علی(ع)، 1385، چ 12، صص 81 و 82.