رهیافت 1 (پاسخ های شهید مطهری به پرسش های روز) صفحه 142

امروز نیز ما درست در وضعی قرار داریم نظیر اوضاع ایّام آخر عمر پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم، یعنی وقتی که آیه «اَلْیَوم یَئِسَ اللّذینَ....» نازل شد.

پیام قرآن به ما نیز این است که حالا که بر دشمن بیرونی پیروز شده اید و نیروهای او را متلاشی کرده اید، دیگر از او ترسی نداشته باشید، بلکه اکنون باید از خود ترس داشته باشید، از منحرف شدن نهضت و انقلاب است که باید ترس داشته باشید.

اگر ما با واقع بینی و دقّت کامل با مسائل فعلی انقلاب مواجه نشویم و در آن تعصّبات و خودخواهیها را دخالت دهیم، شکست انقلابمان بر اساس قاعده ی «وَاخْشَونِ» و بر اساس قاعده ی «اِنّ اللّه لایُغَیّرُ...» حتمی الوقوع خواهد بود. درست به همان گونه که نهضت صدر اسلام نیز بر همین اساس با شکست روبرو شد.(1)

آیا تشیّع ایران، ریشه ای ملّی گرایانه دارد؟

آیا تشیّع ایران، ریشه ای ملّی گرایانه دارد؟

در کتاب «قانون و شخصیّت» از انتشارات دانشگاه تهران تألیف «دکتر پرویز صانعی» صفحه 157، ضمن بحث در این که تاریخ در مدارس ما خشک و مرده و سطحی است و باید زنده و اساسی و تحلیلی باشد، می گوید:

مثلاً مسأله اختلاف فِرَق شیعه و سنّی اسلام به عنوان یک مطلب تاریخی به ما تعلیم داده می شد و می گفتند که ایرانیان که طرفدار حضرت علی علیه السلام بودند، به ایشان گرویدند و اختلاف سیاسی بین شیعه و سنّی آن است که ما حضرت علی علیه السلام را خلیفه اوّل می دانیم، در حالی که سنّیان ایشان را خلیفه چهارم می شمارند. این طرز تعریف و تشریح مسأله، اختلاف بین سنّی و