ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 121

«باب میم»

ابوالمکارم

از تألیفات او کتاب الاربعین فی فضائل امیرالمؤمنین علیه السلام است که برخی از متأخران در کتاب اربعین از آن روایت کرده است. ممکن است ابوالمکارم، همان سید بن زهره یا ابوالمکارم مطرزی عامه باشد.

ابوالمحاسن گرگانی

از علمای بزرگوار شیعه است که در روزگار علامه حلّی می زیسته و من از تألیفات او به کتاب تکمله السعادات فی کیفیه العبادات المسنونات است پیدا کردم که در سال 702ه . ق به پارسی تألیف کرده است و نسخه بسیار کهنی از آن در نزد ما موجود می باشد. این نسخه به خط مولای اجل حسن شیعی سبزواری که فاضل بنام است نوشته شده است و حسن شیعی نزدیک به عصر ابوالمحاسن می زیسته، بلکه از شاگردان او بوده است. و تاریخ کتابت آن نسخه که به خط مولانا حسن شیعی است سال 747ه . ق می باشد.

ابوالمحاسن رویانی

(شیخ -) معروف به فخرالاسلام رویانی، امام شهید فخرالاسلام عبدالواحد بن اسماعیل بن احمد رویانی. وی، از علمای بزرگ شیعه و از مشایخ سید فضل اللّه راوندی و دانشوران پیش از اوست.

بسیار اتفاق افتاده است که نام او در سندهای کتاب نوادر راوندی ایراد شده است. گویند: رویانی، مؤلف کتاب الجعفریات است به گمان من، کتاب الانتصار و الجعفریات یکی باشد.

در چگونگی احوال رویانی، اختلاف است، حقیقت حال او از نظر من آن است که وی، از علمای شیعه است.گویند: رویانی نخستین دانشوری است که به الحاد و بی دینی،