ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 123

ابومحمد بن حسن بن محمد بن نصر

(شیخ -) وی، از علمای بزرگوار شیعه و از مشایخ شیخ حسین بن عبدالوهاب و معاصر با سید مرتضی و سید رضی و شیخ طوسی است، و از کتاب عیون المعجزات شیخ حسین ذیل معجزات حضرت زهرا و ائمه طاهرین صلوات اللّه علیهم اجمعین این معنی استفاده می شود. خود شیخ ابو محمد از اسعد منصور بن حسین بن علی مرزبان انبورانی رضی اللّه عنه روایت داشته است.

مؤلف گوید: کنیه و نام پدر و نسب او را که در بالا نگارش دادیم، مطابق با خط کهنی است که از کتاب عیون المعجزات به دست آوردیم و محتمل است که نام مترجم حاضر، حسین(1) و کنیه اش ابو محمد باشد و در اینصورت کلمه ابن در میان کنیه واسم زائد است.

ابومحمد اطروش

ناصرالحق است که در باب القاب، ذکر خواهد شد.

ابومحمد بن ابوالفتح واسطی

(وزیر جلیل -) از علمای برجسته شیعه است. به طوری که پیش از این، ذیل احوال محقق حلّی نگاشتیم اوقاتی که محقق در بغداد به سر می برد به درس واسطی حاضر می شد. از تألیفات اواطلاعی ندارم.

ابومحمد فحّام

شیخ ابو محمد، حسن بن محمد بن یحیی بن داوود فحّام، از علمای بنام است. گاهی او را فحام وهنگامی ابن فحام و موقعی هم او را ابو محمد فحّام سامرائی (سرمن رآئی) معرفی کرده اند. فحّام از مشایخ شیخ طوسی و نجاشی است. و از عموی پدرش عمر بن یحیی و نیز از عمویش و از ابو طیب محمد بن فرخان دوری روایت می کند.(2)