ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 136

مهران اصفهانی، مؤلف کتاب حلیه الاولیا و کتابهای دیگر و معروف به حافظ ابو نعیم

اصفهانی، مشهور آن است که وی از عامه است.

دیگری حافظ، ابو نعیم، فضل بن دکین. از مشاهیر محدثان و از پیشینیان اصحاب ما می باشد. و خاصه و عامه از وی روایت می کنند.

دیگری ابو نعیم، ربعی بن عبداللّه بصری، شیخ ثقه و بزرگوار و از اصحاب حضرت امام صادق و حضرت موسی بن جعفر علیه السلام است.

دیگری ابو نعیم، محمد بن احمد بن محمد بن سعید بن عقده زیدی همدانی فرزند ابن عقده زیدی، گویند ابو نعیم از اصحاب امامیه است.

دیگری ابو نعیم، نصربن عصام بن مغیره فهری معروف به قرقاره. از ابوالمفضل شیبانی روایت می کند. از جائی، تشیع او استفاده می شود و میرزا محمد استرابادی، در باب کنی از رجال به تشیع وی تصریح کرده است و در باب نون به ترجمه وی نپرداخته است. و جز او اصحاب رجال در کتابهای خود از وی نام نبرده اند. و مادر تمام بابهای این

کتاب که به نام حافظ ابو نعیم بر خورد داشته ایم، حقیقت مطلب را ویژه مربوط به لفظ نعیم را تذکر داده ایم.

شیخ فرج اللّه حویزاوی در باب کنی از رجال خود گوید: ابو نعیم با نون و عین بی نقطه و یا و میم آخر، کلمه مصغّر و کنیه ربعی بن عبداللّه بن جارود بن ابی سرّه است و همین

کنیه که مکبّر و بر وزن کریم باشد، کنیه فضل (ابن دکین) است و باز به صورت مکبّر، کنیه

نصربن عصام است که او را مجهول، معرفی کرده اند. و ترجمه شان گذشت. و کنیه احمد بن عبداللّه و محمد بن احمد بن محمد بن سعید (ابن عقده زیدی) است و لیکن احمد بن عبداللّه به این کنیه شهرت ندارد و بیشتر به نام، خوانده می شود.

ابوالنعیم

(شیخ -) کلمه النعیم با الف و لام به کار می رود و او از علمای بزرگ و از اصحاب امامیه است کتاب الصّیام والقیام از تألیفات اوست سید بن طاووس در کتاب اقبال پاره ای از اخبار را از آن نقل می کند. و از نظر من، مترجم حاضر با شیخ رضی الدین، ابوالنعیم

یکی است.