ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 167

کتاب های مشهور است.ابن سکیت، ریاست علم لغت و ادب را دارا بود و در روزگار حضرت امام جواد و حضرت امام هادی علیهاالسلام می زیست. و قصه شهادت او را که به امر متوکل عباسی اتفاق افتاده به خاطر شیعه بودن زبانزد تاریخ نویسان است و ما در ترجمه

وی به چگونگی آن اشاره کردیم. ] ن.ک: ریاض (ترجمه -) 5/539].

«باب شین»

ابن شرفشاه حسینی

(سید -) وی مؤلف کتاب نهج الشیعه فی فضائل وصی خاتم الشریعه این کتاب را ابن شرفشاه به نام سلطان اویس بهادرخان نوشته است و من آن را در شهر لاهیجان دیده ام و مؤلفش از متأخران است.

از ظاهر احوال پیداست که مترجم حاضر غیر از سید رکن الدین استرآبادی است. یعنی غیر از سید ابو محمد، حسن بن محمد بن شرفشاه، شاگرد خواجه نصیر طوسی است. و گاهی از سید ابو محمد، به سید حسن بن شرفشاه تعبیر می کنند و تشیع او مورد اختلاف است. واز مؤلفات او که نزد ما می باشد شرحی است که بر قواعدالفوائد خواجه نصیر، استادش نوشته است.

سید شرفشاه حسینی کتابی دارد به نام المنهج و من در استرآباد به خط سید امیر محمد باقر استرآبادی (میرداماد) حکایت مرد ناصبی را که از آن کتاب، نقل کرده است دیده ام. وی، مردی بوده از مردم موصل که نسبت به اهل بیت طاهرین، عداوت زیاد داشت تا آن جا که از مردی که می خواست به حج خانه خدا برود، تقاضا کرد هنگامی که وارد روضه مطهره رسول اکرم می شود به حضرتش عرض کند، به چه مجوزی، دخترت فاطمه را به همسری علی در آوردی؟! سپس قصه قتل آن مرد را که در خانه اش کشته شده و قاتلش معلوم نبود نقل کرده و همین قصه را استاد استناد در بحار نقل فرموده