ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 170

و همچنین غیر از ابن صائغ صوفی است که شمس الدین محمد بن احمد بن صائغ صوفی حنفی شاگرد شیخ صفی الدین اردبیلی مشهور است.

«باب طاء»

ابن طاووس

عنوان مزبور، به تنی چند از دانشوران سادات آل طاووس (رضی اللّه عنه) گفته می شود. مشهورترین ایشان، سید بزرگوار، رضی الدین، ابو القاسم، صاحب کرامات و مقامات، نقیب نجیب، علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن محمد بن محمد بن طاووس حسنی حلّی،(1) مؤلف کتاب اقبال و کتابهای ادعیه و کتابهای دیگر.

و گاهی به برادر دانشورش سید بزرگوار، جمال الدین، احمد بن موسی، معروف به احمد بن طاووس گفته(2) می شود. این بزرگوار، مؤلف دو کتاب الملاذ و البشری که در فقه تألیف شده است.(3) و فتواهای او در کتاب های فقهی آورده می شود.

و باز عنوان مزبور متوجه به برادر زاده اش سید خردمند عبدالکریم بن احمد بن طاووس(4) است که مؤلف کتاب فرحه الغری است.

و گاهی هم به فرزند سید عبدالکریم، اطلاق می شود واو سید رضی الدین، ابوالقاسم علی بن عبدالکریم(5) است.

و گاهی به ندرت به یکی از دو فرزند سید رضی الدین، مؤلف اقبال گفته می شود

1- ن. ک: الانوارالساطعه، ص116.
2- الانوارالساطعه، ص13.
3- کتاب بشری المحققین در شش مجلد و کتاب الملاذ در چهار مجلد و هر دو کتاب در فقه است - م.
4- الانوارالساطعه، ص91.
5- ریاض العلماء ترجمه 4/159.