ریاض العلماء و حیاض الفضلاء صفحه 184

و گاهی اطلاق می شود بر پدر نجیب الدین یاد شده یعنی جعفر بن هبه اللّه بن نما.

و گاهی به شیخ جلال الدین، ابو محمد، حسن بن نظام الدین، احمد بن نجیب الدین، محمد بن جعفر بن هبه اللّه بن نماحلّی گفته می شود و این شخص استاد شیخ شهید و استاد نواده خودش نجیب الدین یاد شده، استاد محقق حلّی است.

و گاهی به ندرت به جد اعلای این خاندان، ابوالبقا یا ابوالتقی هبه اللّه بن نما بن علی

بن حمدون حلّی اطلاق می شود و این شخص ابن نمای واقعی است.

یکی از فضلا کلمه «نمّا» را به فتح نون و میم مشدده با الف ممدوده (نمّاء) ضبط کرده است. لیکن آن چه را که از مشایخ خویش شنیده ایم (نُما) به تخفیف میم ونون مضموم یامفتوح و الف مقصوره ضبط شده است.

ابن نوبخت

-1

عنوان مزبور به شیخ اسماعیل بن اسحاق بن ابو سهل بن نوبخت، گفته می شود. وی، دانشور متکلم و فاضل واز پیشینیان معروف امامیه و مؤلف کتاب الیاقوت درعلم کلام

است. و همین کتاب را علامه حلّی که از علمای ما است به نام انوارالملکوت فی شرح الیاقوت شرح کرده است و من این شرح را در اصفهان و شهرهای دیگر دیده ام.(2)

و گاهی به شیخ ابواسماعیل بن علی بن نوبخت، گفته می شود. این شخص از متکلمان بزرگ شیعه به شمار است. و از ظاهر حال پیدا است، وی پدر اسماعیل نوبخت است.

مشهور در میان مورخان چنین است که نوبخت به ضم نون است و پیدا است که این ضبط، معرّب نوبخت به فتح نون است ونوبخت فارسی (جدید الطالع) و لفظ مرکب است.

بنی نوبخت

طائفه بنامی از متکلمان دانشوران شیعه اند، از ایشان است مؤلف کتاب الیاقوت در